Kraakbeen

kraakbeen

Gewricht & kraakbeen

Claire
Claire

Gezondheidsdeskundige Vaud

Kraakbeen speelt een essentiële rol in het menselijk lichaam door steun en flexibiliteit te bieden aan verschillende structuren, zoals gewrichten, de oren, en de neus. Het bestaat uit een gespecialiseerde matrix van cellen en eiwitten die unieke eigenschappen verlenen, zoals een hoge weerstand tegen druk en de capaciteit om als schokdemper te fungeren. Ondanks zijn cruciale functies en de complexiteit, heeft kraakbeen een beperkt vermogen tot zelfherstel, wat uitdagingen oplevert bij beschadiging of degeneratie. Dit artikel verkent de structuur, functie, en het herstelproces van kraakbeen.

Wat is kraakbeen?

Kraakbeen is een essentieel, maar vaak ondergewaardeerd type weefsel dat een vitale rol speelt binnen de complexe mechaniek van het menselijk lichaam. Dit bijzondere weefsel, dat zowel stevigheid als buitengewone flexibiliteit biedt, fungeert als een cruciaal element in de structuur en functionaliteit van diverse lichaamsdelen. Kraakbeen vindt men in gewrichten, waar het optreedt als een schokdemper die de impact van beweging vermindert, en in de oren, neus, tussenwervelschijven, en de luchtpijp, waar het structurele integriteit en flexibiliteit verleent.

De samenstelling van kraakbeen is uniek en bestaat uit chondrocyten, de gespecialiseerde cellen verantwoordelijk voor de aanmaak en het onderhoud van kraakbeen, ingebed in een extracellulaire matrix. Deze matrix is een complex netwerk van proteoglycanen (eiwit-suiker verbindingen), water, en collageenvezels. Deze samenstelling zorgt voor de unieke eigenschappen van kraakbeen, met name zijn vermogen om aanzienlijke druk te weerstaan terwijl het flexibel blijft.

Het onderscheid tussen kraakbeen en andere soorten lichaamsweefsels

Een van de meest opvallende kenmerken van kraakbeen is het gebrek aan bloedvaten. Deze eigenschap betekent dat kraakbeen voedingsstoffen ontvangt via diffusie vanuit de omliggende weefsels, een proces dat veel langzamer is dan de directe bloedtoevoer die de meeste andere weefsels genieten. Dit heeft significante implicaties voor het genezingsproces, dat bij kraakbeen trager verloopt in vergelijking met bijvoorbeeld botweefsel. Botweefsel, dat zowel hard als rigide is, contrasteert met kraakbeen door zijn vermogen om relatief snel te genezen dankzij de rijke vascularisatie. 

kraakbeen

Functie van kraakbeen

De rol van kraakbeen in het menselijk lichaam kan niet onderschat worden. Het biedt niet alleen een glad oppervlak voor gewrichtsbewegingen, wat essentieel is voor de soepele werking van het bewegingsapparaat, maar absorbeert ook effectief schokken tijdens fysieke activiteiten. Dit vermogen beschermt de botten tegen slijtage en mogelijke schade. Daarnaast draagt kraakbeen bij aan de structurele vorm en stabiliteit van verschillende lichaamsdelen, zoals de ribbenkast, die dankzij het kraakbeen zowel stevigheid als de nodige flexibiliteit voor ademhaling biedt. 

Soorten kraakbeen

Er zijn drie hoofdtypen kraakbeen, elk met specifieke eigenschappen en functies die aangepast zijn aan hun locatie en rol in het lichaam:

  • Hyalien kraakbeen: Dit type is het meest voorkomend en is van cruciaal belang voor de soepele werking van gewrichten, alsook voor de structuur van de ribben, neus, en luchtpijp. Het biedt een optimale balans tussen stevigheid en flexibiliteit, kenmerkend door zijn gladde, parelachtige oppervlak.
  • Elastisch kraakbeen: Kenmerkend door een hogere concentratie elastische vezels, biedt dit type kraakbeen superieure flexibiliteit, wat onmisbaar is voor de structuur van de oren en de epiglottis, waar aanpassingsvermogen van vorm essentieel is.
  • Fibreus kraakbeen: Dit is het sterkste en meest duurzame type kraakbeen, dankzij de hoge concentratie collageenvezels. Het is ontworpen om extreme druk en trekkracht te weerstaan, zoals in de tussenwervelschijven en knieën, waar het essentieel is voor het absorberen van schokken en het faciliteren van beweging. 

Kraakbeen herstellen

Het intrinsieke vermogen van kraakbeen om te herstellen is beperkt, wat voornamelijk te wijten is aan het gebrek aan bloedvaten. Dit maakt de voedingstoevering naar beschadigde gebieden moeilijk, wat het genezingsproces vertraagt. De traditionele benaderingen voor het behandelen van kraakbeenschade omvatten een combinatie van fysiotherapie, pijnbeheersing, en, in meer ernstige gevallen, chirurgische ingrepen zoals arthroscopie of zelfs volledige gewrichtsvervanging. Deze methoden richten zich voornamelijk op symptoomverlichting en het verbeteren van functie, maar bieden geen definitieve oplossing voor het herstel van het oorspronkelijke kraakbeenweefsel. 

4.8/5

Goed voor de gewrichten en kraakbeen*

Veel gestelde vragen over artrose

Kraakbeen is een stevig, flexibel weefsel dat voornamelijk bestaat uit cellen, collageen en proteoglycanen, en dat gewrichten ondersteunt en schokken absorbeert in het lichaam.

Kraakbeen bevindt zich in gewrichten, oren, neus, ribben en tussenwervelschijven.

Kraakbeenpijn wordt vaak omschreven als dof en zeurend, soms gepaard gaand met stijfheid en een gevoel van ongemak. 

  1. van den Berg, C. (2010). De botten en gewrichten. In: Voetdiagnostiek. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-7661-2_22
  2. Engelbert, R. (2006). Gegeneraliseerde hypermobiliteit van gewrichten. In: Fysioth. Casuïstiek – Boekblok. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-8645-1_53
  3. van Ochten, J. Pijnlijke gewrichten, differentiaaldiagnostisch denken. Bijblijven 31, 315–323 (2015). https://doi.org/10.1007/s12414-015-0038-9
  4. ter Horst, G.J., Kemper, R.H.A. (2009). Pijn bij reumatoïde artritis. In: Boekblok Pijn info. Pijn info. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-7316-1_150
  5. Vleeming, A., Stoeckart, R. & Snijders, C.J. Het sacro-iliacale gewricht ’ Anatomische, biomechanische en radiologische aspecten. STIM 11, 211–214 (1992). https://doi.org/10.1007/BF03075837
  6. Nelissen, R.G.H.H. (2008). Artrose. In: Verhaar, J.A.N., van Mourik, J.B.A. (eds) Orthopedie. Quintessens. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-6546-3_21
  7. Bos, W., Lems, W. Reumatoïde artritis. Bijblijven 31, 324–335 (2015). https://doi.org/10.1007/s12414-015-0043-z
  8. de Morree, J. (2008). 7 Bindweefsel van de spieren. In: Dynamiek van het menselijk bindweefsel. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-6584-5_7
  • Vitamine c draagt bij tot de normale collageenvorming1
  • Vitamine c draagt bij aan de normale werking van botten1
  • Vitamine c draagt bij tot de normale werking van het kraakbeen1
  • Vitamine c ondersteunt het immuunsysteem1
Gratis advies op maat

We geven u graag gratis uitgebreid advies van onze gezondheidsdeskundigen.

Joost
Joost

Productexpert

Robin
Robin

Productexpert

Claire
Claire

Productexpert

4.8/5

Goed voor de gewrichten en kraakbeen*

Gewrichten

Gewrichten

Gewricht & kraakbeen

Claire
Claire

Gezondheidsdeskundige Vaud

Gewrichten vormen het middelpunt van elke beweging in ons lichaam, van het simpele knikken van ons hoofd tot de complexe choreografie van een dans. Ze zijn niet alleen de draaipunten waarop onze botten bewegen, maar ook de dragers van onze levensstijl, gezondheid en soms de stille dragers van onze pijnen en ongemakken. Dit dekundige artikel duikt diep in de wereld van gewrichten, hun structuur, functie en de veelvoorkomende problemen die ze kunnen beïnvloeden. 

Wat zijn gewrichten?

Gewrichten zijn de verbindingen tussen twee of meer botten in het skelet. Ze zijn cruciaal voor alle vormen van beweging en helpen ons lichaam met flexibiliteit en mobiliteit. Afhankelijk van hun structuur en functie kunnen gewrichten ons lichaam helpen om een breed scala aan bewegingen uit te voeren, van de subtiele beweging van onze vingers tot de krachtige strekkingen van onze benen. 

gewrichten
gewrichten

Soorten gewrichten

Gewrichten kunnen worden ingedeeld in drie hoofdcategorieën, elk met unieke eigenschappen en functies:

  1. Vaste gewrichten (Synarthroses): Deze gewrichten bieden geen beweging en zijn voornamelijk te vinden in gebieden waar stabiliteit vereist is, zoals de schedel.
  2. Halfbeweeglijke gewrichten (Amphiarthroses): Deze bieden een beperkte beweging en zijn vaak te vinden tussen de wervels van de ruggengraat, zoals het SI gewricht.
  3. Vrij geweeglijke gewrichten (Diarthroses of Synoviale Gewrichten): De meest mobiele en talrijk in het menselijk lichaam, deze gewrichten maken een uitgebreid gamma aan bewegingen mogelijk, zoals die in de schouders, heupen, knieën en ellebogen. 

Anatomie gewrichten

De anatomie van gewrichten is complex en is bedoeld om beweging te vergemakkelijken en tegelijkertijd bescherming te bieden aan de uiteinden van de botten. Een typisch gewricht bestaat uit:

  • Kraakbeen: Een gladde, elastische weefselsoort die de uiteinden van botten bedekt, waardoor wrijving wordt verminderd en schokken worden geabsorbeerd.
  • Synoviale vloeistof: Een vloeistof die de gewrichtsholte vult, voeding biedt aan het kraakbeen en als smeermiddel fungeert.
  • Gewrichtskapsel: Een stevige omhulling die het hele gewricht omvat en de synoviale vloeistof binnenhoudt.
  • Ligamenten: Sterke bindweefsel banden die botten aan elkaar verbinden en stabiliteit bieden aan het gewricht. 

Functie van gewrichten

De belangrijkste functie van gewrichten is beweging mogelijk maken en voorzien in mechanische ondersteuning. Gewrichten stellen ons in staat om te lopen, rennen, springen, buigen, tillen en een reeks dagelijkse activiteiten uit te voeren die essentieel zijn voor ons welzijn en overleven. 

Gewrichtsproblemen

Gewrichtsproblemen, of gewrichtspijn, kunnen variëren van tijdelijke ongemakken tot chronische aandoeningen die de kwaliteit van leven ernstig kunnen beïnvloeden. Enkele veelvoorkomende gewrichtsproblemen zijn:

  • Artritis: Een ontstekingsziekte die pijn, stijfheid en zwelling in de gewrichten veroorzaakt. De twee meest voorkomende vormen zijn reumatoïde artritis en artrose.
  • Bursitis: Ontsteking van de bursae, de kleine met vloeistof gevulde zakjes die als kussentjes tussen botten, pezen en spieren dienen.
  • Verstuikingen en strains: Blessures aan ligamenten (verstuikingen) of spieren en pezen (strains) die vaak voorkomen tijdens fysieke activiteiten.

Het voorkomen en behandelen van gewrichtsproblemen vereist een combinatie van medische interventie, fysiotherapie, veranderingen in levensstijl en soms een operatie. Een vroege diagnose en behandeling zijn cruciaal voor het behouden van de gewrichtsfunctie en het verminderen van pijn. 

4.8/5

Goed voor de gewrichten en kraakbeen*

Veel gestelde vragen over gewrichten

De zeven soorten gewrichten zijn: scharniergewrichten, kogelgewrichten, zadelgewrichten, draaigewrichten, ellipsoïde gewrichten, vlakke gewrichten en onregelmatige gewrichten. 

Gewrichten zijn de verbindingen tussen botten die beweging mogelijk maken.

Er zijn ongeveer 360 gewrichten in het menselijk lichaam. 

  1. van den Berg, C. (2010). De botten en gewrichten. In: Voetdiagnostiek. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-7661-2_22
  2. Engelbert, R. (2006). Gegeneraliseerde hypermobiliteit van gewrichten. In: Fysioth. Casuïstiek – Boekblok. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-8645-1_53
  3. van Ochten, J. Pijnlijke gewrichten, differentiaaldiagnostisch denken. Bijblijven 31, 315–323 (2015). https://doi.org/10.1007/s12414-015-0038-9
  4. ter Horst, G.J., Kemper, R.H.A. (2009). Pijn bij reumatoïde artritis. In: Boekblok Pijn info. Pijn info. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-7316-1_150
  5. Vleeming, A., Stoeckart, R. & Snijders, C.J. Het sacro-iliacale gewricht ’ Anatomische, biomechanische en radiologische aspecten. STIM 11, 211–214 (1992). https://doi.org/10.1007/BF03075837
  6. Nelissen, R.G.H.H. (2008). Artrose. In: Verhaar, J.A.N., van Mourik, J.B.A. (eds) Orthopedie. Quintessens. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-6546-3_21
  7. Bos, W., Lems, W. Reumatoïde artritis. Bijblijven 31, 324–335 (2015). https://doi.org/10.1007/s12414-015-0043-z
  8. de Morree, J. (2008). 7 Bindweefsel van de spieren. In: Dynamiek van het menselijk bindweefsel. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-6584-5_7
  9.  
  • Vitamine c draagt bij tot de normale collageenvorming1
  • Vitamine c draagt bij aan de normale werking van botten1
  • Vitamine c draagt bij tot de normale werking van het kraakbeen1
  • Vitamine c ondersteunt het immuunsysteem1
Gratis advies op maat

We geven u graag gratis uitgebreid advies van onze gezondheidsdeskundigen.

Joost
Joost

Productexpert

Robin
Robin

Productexpert

Claire
Claire

Productexpert

4.8/5

Goed voor de gewrichten en kraakbeen*

SI gewricht

SI gewricht

Gewricht & kraakbeen

Claire
Claire

Gezondheidsdeskundige Vaud

Het SI gewricht (sacroiliacaal gewricht), waar de wervelkolom en het bekken samenkomen, is van essentieel belang voor de stabiliteit en mobiliteit van het menselijk lichaam. Dit complexe gewricht bestaat uit twee delen die het heiligbeen en het bekkenbeen met elkaar verbinden en speelt een cruciale rol bij het overbrengen van krachten tussen de bovenste en onderste helft van het lichaam. Pijn in het SI gewricht, een complexe aandoening met verschillende symptomen, kan de kwaliteit van leven aanzienlijk beïnvloeden en vereist een grondig onderzoek voor een effectieve diagnose en behandeling. 

Wat is het SI gewricht?

Het SI gewricht (sacroiliacaal gewricht) is een cruciaal onderdeel van het menselijk lichaam en bevindt zich daar waar de wervelkolom en het bekken samenkomen. Het bestaat uit twee gewrichten, één aan elke kant van de wervelkolom, die het heiligbeen (het onderste deel van de wervelkolom) verbinden met de bekkenbeenderen (de twee grote bekkengordels). Deze gewrichten spelen een belangrijke rol bij het overbrengen van krachten tussen de bovenste helft van het lichaam en de benen en zorgen ook voor stabiliteit van het bekken. 

Functie SI gewricht

De belangrijkste functie van het SI gewricht is het bieden van stabiliteit voor het bekken en het ondersteunen van de wervelkolom. Het helpt ook bij het absorberen van schokken tijdens het lopen, rennen of springen, waardoor de impact op de wervelkolom wordt verminderd. Hoewel deze gewrichten slechts een beperkte beweging toelaten, zijn ze essentieel voor een goede lichaamsbeweging en mobiliteit. 

SI gewricht pijn symptomen

Pijn gerelateerd aan het SI gewricht (sacroiliacaal gewricht) is een complexe aandoening die een diepgaand inzicht in de symptomen vereist om een juiste diagnose en behandeling te kunnen stellen. Pijn aan het SI gewricht uit zich vaak op verschillende manieren en kan een aanzienlijke invloed hebben op de kwaliteit van leven. De symptomen variëren niet alleen van persoon tot persoon, maar kunnen ook in intensiteit variëren afhankelijk van het activiteitenniveau, de houding en zelfs het tijdstip van de dag. 

Diverse pijn symptomen

  • Doffe of scherpe pijn in de onderrug en bilregio: Dit is een van de meest voorkomende symptomen. Het unieke aspect van SI gewrichtspijn is dat het zowel als een doffe, zeurende pijn kan worden ervaren die constant aanwezig is, als een scherpe, stekende pijn die plotseling opkomt. Deze pijn is meestal gelokaliseerd rond het SI gewricht maar kan uitstralen naar de nabijgelegen regio’s.
  • Pijn die uitstraalt naar de heupen, liezen, dijen, of zelfs naar de benen: SI gewrichtspijn kan leiden tot uitstralende pijn, die vaak wordt verward met ischias of hernia-gerelateerde pijn. Deze uitstralende pijn is een gevolg van de nabijheid van het SI gewricht aan verschillende zenuwbanen die naar de onderste ledematen lopen.
  • Verhoogde pijn bij staan of lopen en vermindering bij liggen: Activiteiten die een verhoogde belasting op het SI gewricht leggen, zoals lang staan, lopen, of traplopen, kunnen de pijn verergeren. In tegenstelling, rustposities zoals liggen kunnen enige verlichting bieden, omdat ze de druk op het SI gewricht verminderen.
  • Stijfheid of een branderig gevoel in het bekkengebied: Naast de pijn, ervaren sommige individuen een gevoel van stijfheid in het bekkengebied, wat bewegingen kan beperken en het moeilijk maakt om na een periode van rust in beweging te komen. Een branderig gevoel kan ook voorkomen, wat wijst op een mogelijke ontsteking van de omliggende weefsels. 

Bijkomende symptomen

  • Gevoel van instabiliteit in de bekken: Sommige mensen ervaren een gevoel van instabiliteit in hun bekken, alsof het niet stevig op zijn plaats zit. Dit kan bijzonder merkbaar zijn bij het maken van draaibewegingen of bij het veranderen van houding.
  • Geluiden bij beweging: In sommige gevallen kunnen er krakende of knappende geluiden in het bekkengebied worden waargenomen tijdens beweging. Hoewel dit symptoom op zich niet noodzakelijkerwijs op een probleem wijst, kan het in combinatie met andere symptomen relevant zijn voor de diagnose.
  • Moeilijkheden bij bepaalde activiteiten: Activiteiten die voorheen zonder problemen werden uitgevoerd, zoals buigen, tillen, of zelfs omdraaien in bed, kunnen ineens uitdagend worden en gepaard gaan met pijn. 

Oorzaken SI gewricht klachten

Het SI gewricht (sacroiliacaal gewricht) speelt een cruciale rol in de stabiliteit en beweging van het menselijk lichaam, waardoor het gevoelig is voor verschillende klachten. De oorzaken van deze klachten kunnen breed en complex zijn, variërend van acute verwondingen tot chronische aandoeningen. Een beter begrip van deze oorzaken helpt niet alleen bij het stellen van een diagnose, maar ook bij het ontwikkelen van effectieve behandelmethoden. 

Overbelasting of blessures door sport of fysieke activiteiten

Sport en fysieke activiteiten zijn essentieel voor een gezonde levensstijl, maar ze kunnen ook een bron van SI-gewrichtspijn zijn. Intense activiteiten, vooral die waarbij plotselinge draaiende bewegingen, springen of directe schokken voorkomen, kunnen leiden tot overbelasting van het SI-gewricht. Atleten en mensen die regelmatig sporten zoals voetbal, turnen en hardlopen lopen een hoger risico op dit soort blessures. Deze overbelasting kan leiden tot verrekkingen van de ligamenten rond het SI-gewricht of zelfs tot ontwrichtingen, wat pijn en disfunctie veroorzaakt. 

Zwangerschap en bevalling

Zwangerschap en geboorte zijn bijzonder belastend voor het lichaam van een vrouw, met aanzienlijke gevolgen voor het SI-gewricht. Tijdens de zwangerschap produceren vrouwen het hormoon relaxine, dat de banden in het bekken helpt ontspannen ter voorbereiding op de bevalling. Hoewel dit een natuurlijk en noodzakelijk proces is, kan de toegenomen flexibiliteit leiden tot instabiliteit en pijn in het SI-gewricht. Bovendien kan de extra gewichtstoename en veranderde houding tijdens de zwangerschap de druk op het SI-gewricht verhogen.

Ongelijke beenlengte

Een beenlengteverschil, hoe klein ook, kan een kettingreactie van aanpassingen in het looppatroon veroorzaken, waardoor het SI-gewricht extra wordt belast. Deze afwijking kan aangeboren zijn of het gevolg van verworven aandoeningen, zoals een ernstige blessure of operatie. Het lichaam probeert deze onbalans te compenseren door de manier van lopen aan te passen, wat kan leiden tot overbelasting van het SI-gewricht en aanverwante structuren. 

Artritis of slijtage van het gewricht

Artritis, vooral spondyloartritis (een vorm van artritis die de wervelkolom aantast), kan leiden tot ontsteking en pijn in het SI-gewricht. Naast spondyloartritis kunnen ook andere vormen van artritis, zoals osteoartritis (de ‘slijtage’ artritis), bijdragen aan de symptomen door het afbreken van het kraakbeen dat de gewrichten beschermt. Deze vormen van artritis veroorzaken niet alleen pijn en stijfheid, maar kunnen ook leiden tot verminderde beweeglijkheid van het SI-gewricht.

4.8/5

Goed voor de gewrichten en kraakbeen*

SI gewricht ontsteking

Ontsteking van het SI gewricht, ook wel sacroiliitis genoemd, is een aandoening waarbij één of beide SI gewrichten ontstoken raken. Dit kan leiden tot pijn, zwelling en verminderde mobiliteit. De oorzaken van sacro-iliitis variëren van auto-immuunziekten (zoals ankylopoetische spondylitis) tot infecties of verwondingen. 

Diagnose SI gewricht problemen

Een nauwkeurige diagnose van problemen met het SI-gewricht (sacroiliacaal gewricht) is een essentiële stap in het ontwikkelen van een effectief behandelplan. Vanwege de complexiteit van de symptomen, die vaak lijken op andere aandoeningen, vereist de diagnose een uitgebreide en methodische aanpak. 

Medische geschiedenis en lichamelijk onderzoek

Een zorgvuldige beoordeling van de medische voorgeschiedenis van de patiënt vormt de basis van de diagnose. Artsen zullen specifieke vragen stellen over de aard, locatie en duur van de pijn, evenals eventuele eerdere blessures, activiteiten of gezondheidstoestanden die kunnen hebben bijgedragen aan de symptomen. Het lichamelijk onderzoek richt zich op het identificeren van pijnlocaties, het beoordelen van het bewegingsbereik en het uitvoeren van specifieke tests waarbij druk of spanning op het SI-gewricht wordt uitgeoefend om de symptomen te reproduceren. 

Beeldvormende tests

Beeldvormend onderzoek speelt een cruciale rol bij het beoordelen van de structuur van het SI-gewricht en het identificeren van mogelijke onderliggende oorzaken van pijn:

  • Röntgenfoto’s bieden basale beelden die kunnen helpen bij het detecteren van tekenen van artritis of veranderingen in de uitlijning.
  • MRI-scans zijn bijzonder nuttig voor het visualiseren van zowel bot- als weke delen, inclusief het detecteren van ontstekingen, schade aan ligamenten, of andere zachte weefselaandoeningen.
  • CT-scans bieden gedetailleerde beelden van de botstructuur en kunnen worden gebruikt wanneer MRI-resultaten onduidelijk zijn of wanneer meer detail nodig is.

Diagnostische injecties

Diagnostische injecties zijn niet alleen therapeutisch, maar ook diagnostisch van waarde. Door een verdovend middel direct in het SI-gewricht te injecteren, kunnen artsen vaststellen of de pijn daadwerkelijk uit het SI-gewricht komt. Een significante afname van pijn na een injectie is een sterke aanwijzing dat het SI-gewricht de bron van de problemen is.

Behandelingsmogelijkheden

De behandeling van SI gewrichtspijn is veelzijdig en wordt aangepast aan de individuele behoeften van de patiënt, afhankelijk van de diagnose:

  • Medicatie: Niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID’s) worden vaak voorgeschreven om ontsteking en pijn te verminderen.
  • Fysiotherapie: Een aangepast programma kan helpen de spieren rond het SI gewricht te versterken, de mobiliteit te verbeteren en de belasting op het gewricht te verminderen.
  • SI Gewrichtsinjecties: Corticosteroïde injecties rechtstreeks in het SI gewricht kunnen helpen om ernstige ontstekingen en pijn te verminderen.
  • Chirurgische interventie: In gevallen waar conservatieve behandelingen niet effectief zijn, kan een chirurgische ingreep zoals SI gewrichtsfusie overwogen worden. 

SI gewricht oefeningen

Oefeningen specifiek ontworpen om het SI gewricht te versterken en te stabiliseren zijn een belangrijk onderdeel van de behandeling en preventie van toekomstige problemen:

  • Bekken kantelingen en bruggen: Helpen bij het versterken van de kernspieren en het stabiliseren van het bekken.
  • Core stabiliserende oefeningen: Zoals planken, versterken de spieren rond het bekken en de onderrug.
  • Stretching oefeningen: Voor de heupen en onderrug om flexibiliteit te bevorderen en spanning te verminderen.
  • Licht aerobe activiteiten: Wandelen of zwemmen kunnen helpen bij het behouden van een goede conditie zonder overmatige stress op het SI gewricht.

Een op maat gemaakt oefenprogramma, ontwikkeld in samenwerking met een fysiotherapeut, is cruciaal om ervoor te zorgen dat oefeningen correct en veilig worden uitgevoerd. 

4.8/5

Goed voor de gewrichten en kraakbeen*

Veel gestelde vragen over SI gewricht

Pijn in het SI-gewricht voelt meestal als een diepe, doffe pijn in de onderrug of het bekkengebied.

Wandelen kan gunstig zijn voor het SI-gewricht door het versterken van de omliggende spieren en het bevorderen van stabiliteit en mobiliteit, maar het is belangrijk om te luisteren naar het lichaam en eventuele pijn of ongemak te vermijden.

Het herstel van het SI-gewricht kan variëren van enkele weken tot enkele maanden, afhankelijk van de ernst van de blessure en de individuele reactie op behandelingen.

  1. van den Berg, C. (2010). De botten en gewrichten. In: Voetdiagnostiek. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-7661-2_22
  2. Engelbert, R. (2006). Gegeneraliseerde hypermobiliteit van gewrichten. In: Fysioth. Casuïstiek – Boekblok. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-8645-1_53
  3. van Ochten, J. Pijnlijke gewrichten, differentiaaldiagnostisch denken. Bijblijven 31, 315–323 (2015). https://doi.org/10.1007/s12414-015-0038-9
  4. ter Horst, G.J., Kemper, R.H.A. (2009). Pijn bij reumatoïde artritis. In: Boekblok Pijn info. Pijn info. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-7316-1_150
  5. Vleeming, A., Stoeckart, R. & Snijders, C.J. Het sacro-iliacale gewricht ’ Anatomische, biomechanische en radiologische aspecten. STIM 11, 211–214 (1992). https://doi.org/10.1007/BF03075837
  6. Nelissen, R.G.H.H. (2008). Artrose. In: Verhaar, J.A.N., van Mourik, J.B.A. (eds) Orthopedie. Quintessens. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-6546-3_21
  7. Bos, W., Lems, W. Reumatoïde artritis. Bijblijven 31, 324–335 (2015). https://doi.org/10.1007/s12414-015-0043-z
  8. de Morree, J. (2008). 7 Bindweefsel van de spieren. In: Dynamiek van het menselijk bindweefsel. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-6584-5_7
  9.  
  • Vitamine c draagt bij tot de normale collageenvorming1
  • Vitamine c draagt bij aan de normale werking van botten1
  • Vitamine c draagt bij tot de normale werking van het kraakbeen1
  • Vitamine c ondersteunt het immuunsysteem1
Gratis advies op maat

We geven u graag gratis uitgebreid advies van onze gezondheidsdeskundigen.

Joost
Joost

Productexpert

Robin
Robin

Productexpert

Claire
Claire

Productexpert

4.8/5

Goed voor de gewrichten en kraakbeen*

Gewrichtspijn

Gewrichtspijn

Gewricht & kraakbeen

Claire
Claire

Gezondheidsdeskundige Vaud

Gewrichtspijn is een veelvoorkomende aandoening die mensen van alle leeftijden treft en kan variëren van mild tot invaliderend. Het begrijpen van de verschillende aspecten van gewrichtspijn is cruciaal voor het effectief beheren en behandelen ervan. Dit artikel biedt een uitgebreide blik op gewrichtspijn, inclusief de oorzaken, symptomen, soorten en beschikbare behandelingen.  

Wat is gewrichtspijn?

Gewrichtspijn is het ongemak, de pijn of de ontsteking die uitgaat van een gewricht, het punt waar twee of meer botten samenkomen. Dit pijngevoel kan uit elk deel van het gewricht komen, inclusief het kraakbeen dat de uiteinden van de botten bedekt, de ligamenten die de botten bij elkaar houden, de pezen die de spieren met de botten verbinden en de spieren zelf. Artritische aandoeningen zijn een veel voorkomende oorzaak van gewrichtspijn, maar het spectrum van oorzaken is breed en omvat zowel acute als chronische aandoeningen.

gewrichtspijn
gewrichtspijn

Symptomen gewrichtspijn

De symptomen van gewrichtspijn kunnen variëren afhankelijk van de oorzaak en de ernst van de aandoening. Deze symptomen kunnen het dagelijks leven beïnvloeden en variëren van licht ongemak tot ernstige, hinderlijke pijn. Het herkennen van deze symptomen is essentieel voor een snelle en effectieve behandeling. 

Pijn

De pijn die mensen met gewrichtspijn ervaren, kan sterk variëren. Sommige mensen ervaren een constante, doffe pijn, terwijl anderen een scherpe, stekende pijn ervaren bij bepaalde bewegingen. De intensiteit van de pijn kan ook variëren afhankelijk van het tijdstip van de dag, waarbij sommige mensen meer pijn ervaren direct na het wakker worden of na langere perioden van inactiviteit. 

Zwelling

Zwellingen rond het gewricht zijn een veelvoorkomend symptoom en zijn vaak een teken van ontsteking of ophoping van vocht in het gewrichtskapsel. Deze zwelling kan ervoor zorgen dat het gewricht uitzet en kan de beweging verder beperken en de pijn verergeren.

Warmte en roodheid

De aanwezigheid van warmte en roodheid rond een gewricht duidt vaak op een ontsteking. De huid rond het aangetaste gewricht kan warmer aanvoelen dan de omliggende gebieden en kan er rood of zelfs paarsachtig uitzien. Dit wordt veroorzaakt door een verhoogde bloedtoevoer naar het gebied als reactie op de ontsteking. 

Beperkte bewegingsvrijheid

Mensen met gewrichtspijn kunnen een verminderde flexibiliteit of bewegingsvrijheid ervaren in het aangetaste gewricht. Stijfheid, vooral ‘s ochtends of na perioden van rust, is een veelvoorkomend symptoom. In ernstige gevallen kunnen de pijn en stijfheid zo intens zijn dat het moeilijk wordt om dagelijkse activiteiten uit te voeren. 

Crepitus

Crepitus verwijst naar een krakend of knarsend gevoel wanneer het gewricht wordt bewogen. Dit symptoom wordt vaak geassocieerd met de slijtage van kraakbeen bij aandoeningen zoals artrose.

Vermoeidheid

Hoewel vermoeidheid niet direct gerelateerd is aan het gewricht zelf, hebben veel mensen met chronische gewrichtspijn ook last van algemene vermoeidheid. Dit kan te maken hebben met de constante pijn en de strijd van het lichaam tegen ontstekingen.

Koorts

In sommige gevallen, vooral als de gewrichtspijn wordt veroorzaakt door een infectie of een auto-immuunziekte, kan koorts optreden. Koorts kan wijzen op een onderliggende ontsteking of infectie die medische aandacht vereist. 

Soorten gewrichtspijn

Gewrichtspijn is een veelvoorkomend symptoom van een groot aantal aandoeningen. Elk van deze aandoeningen heeft unieke oorzaken, kenmerken en behandelingsmethoden. 

Artrose

Artrose wordt gekenmerkt door slijtage van het kraakbeen in de gewrichten, wat leidt tot pijn, stijfheid en een verminderd bewegingsvermogen. Het is de meest voorkomende vorm van artritis, vooral bij ouderen.

Ziekte van Bechterew

De ziekte van Bechterew of ankyloserende spondylitis is een vorm van artritis die vooral de wervelkolom aantast. Het veroorzaakt ontsteking van de gewrichten in de wervelkolom en het bekken, wat leidt tot pijn en stijfheid.

Fibromyalgie

Fibromyalgie is een aandoening die gekenmerkt wordt door wijdverspreide pijn in spieren en zachte weefsels rond de gewrichten, samen met vermoeidheid en slaapstoornissen. De precieze oorzaak is onbekend.

Jeugdreuma

Jeugdreuma of juveniele idiopathische artritis verwijst naar een reeks artritisaandoeningen bij kinderen jonger dan 16 jaar, gekenmerkt door langdurige gewrichtsontsteking en pijn.

Jicht

Jicht is een pijnlijke vorm van artritis die wordt veroorzaakt door de ophoping van urinezuurkristallen in de gewrichten, wat leidt tot acute ontstekingsreacties. Het komt vaak voor in de grote teen. 

Lage rugklachten

Lage rugpijn kan variëren van milde tot ernstige pijn in de lendenstreek van de rug. De oorzaken kunnen variëren van spierspanning tot problemen met tussenwervelschijven of wervelkolomstructuren. Het is vaak gerelateerd aan het SI-gewricht.

Lyme (Ziekte van)

De ziekte van Lyme is een infectieziekte die door teken wordt overgebracht en die gewrichtspijn en ontsteking kan veroorzaken, vaak in de knieën, naast andere systemische symptomen.

Nek- en schouderklachten

Deze symptomen omvatten pijn en stijfheid in de nek en schouders, vaak veroorzaakt door overbelasting, een verkeerde houding of cervicale spondylose.

Reumatoïde Artritis

Reumatoïde artritis is een auto-immuunziekte waarbij het immuunsysteem de gewrichten aanvalt, leidend tot ontsteking, pijn en eventuele schade aan de gewrichtsstructuren.

RSI (CANS)

Repetitive Strain Injury (RSI), tegenwoordig vaak aangeduid als Complaints of Arm, Neck and/or Shoulder (CANS), verwijst naar pijn in armen, nek en schouders veroorzaakt door repeterende bewegingen of overbelasting.

Whiplash

Whiplash is een nekletsel veroorzaakt door een abrupte, krachtige beweging van het hoofd, vaak bij auto-ongelukken, wat leidt tot nekpijn en stijfheid.

Artritis Psoriatica

Artritis psoriatica is een vorm van artritis die voorkomt bij sommige mensen met psoriasis. Het kenmerkt zich door ontsteking van de huid (psoriasis) en gewrichten (artritis). 

Overgang gewrichtspijn

Tijdens de overgang kunnen vrouwen ervaren dat veranderingen in hormoonniveaus leiden tot gewrichtspijn en stijfheid, als onderdeel van een bredere reeks menopauzale symptomen.

4.8/5

Goed voor de gewrichten en kraakbeen*

Gewrichtspijn behandelen

De behandeling van gewrichtspijn is ingewikkeld en vereist vaak een gepersonaliseerde aanpak, afhankelijk van de onderliggende oorzaak, de ernst van de symptomen en de specifieke behoeften van de patiënt.

Medicatie

  • Niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID’s): Deze medicijnen, zoals ibuprofen en naproxen, verminderen zowel pijn als ontsteking en zijn vaak de eerste keuze voor de behandeling van milde tot matige gewrichtspijn.
  • Pijnstillers: Paracetamol kan worden gebruikt voor pijnverlichting, vooral als NSAID’s gecontra-indiceerd zijn. Voor ernstigere pijn kunnen opioïden worden voorgeschreven, maar deze komen met een risico op afhankelijkheid.
  • Corticosteroïden: Deze krachtige ontstekingsremmende medicijnen kunnen oraal worden ingenomen of direct in het getroffen gewricht worden geïnjecteerd om ontsteking en pijn te verminderen.
  • Ziektemodificerende antireumatische geneesmiddelen (DMARD’s): Vooral gebruikt bij reumatoïde artritis, deze medicijnen kunnen de progressie van de ziekte vertragen en gewrichtsschade beperken.
  • Biologische responsmodificatoren: Deze nieuwere klasse van DMARD’s wordt gebruikt voor de behandeling van reumatoïde artritis en andere auto-immuunziekten door specifiek in te grijpen in het immuunsysteem. 

Fysiotherapie

  • Oefentherapie: Specifieke oefeningen kunnen helpen de flexibiliteit en kracht van de spieren rond het getroffen gewricht te verbeteren, wat kan helpen bij het verminderen van pijn en het verbeteren van de functie.
  • Manuele therapie: Technieken zoals massage, mobilisatie en manipulatie van gewrichten en weefsels kunnen pijn verlichten en bewegingsbereik verbeteren.
  • Warmte- en koudetherapie: Het gebruik van warmte- of koudekompressen kan helpen om tijdelijke verlichting van gewrichtspijn te bieden.

Levensstijlveranderingen

  • Gewichtsverlies: Voor mensen met overgewicht kan afvallen de belasting van de gewrichten verminderen, vooral de knieën en heupen, en zo de pijn verminderen.
  • Regelmatige lichaamsbeweging: Activiteiten zoals wandelen, zwemmen en fietsen kunnen de algehele fysieke gezondheid verbeteren zonder de gewrichten extra te belasten.
  • Gezond dieet: Een dieet rijk aan ontstekingsremmende voedingsmiddelen zoals fruit, groenten, noten en volle granen kan helpen de symptomen van gewrichtspijn te verminderen.

Chirurgische ingrepen

  • Artroscopie: Een minimaal invasieve operatie waarbij een kleine camera wordt gebruikt om in het gewricht te kijken en beschadigd weefsel te repareren of te verwijderen.
  • Gewrichtsvervanging: Bij ernstige gewrichtsschade kan een operatie nodig zijn om het beschadigde gewricht te vervangen door een kunstgewricht.
  • Osteotomie: Het bot wordt gesneden en opnieuw uitgelijnd om de druk op het gewricht te verminderen, vaak gebruikt voor knieartrose.
4.8/5

Goed voor de gewrichten en kraakbeen*

Veel gestelde vragen over gewrichtspijn

Gewrichtspijn kan worden veroorzaakt door diverse factoren zoals ontstekingen, letsel, overbelasting, of onderliggende aandoeningen zoals artritis.

Artritis veroorzaakt gewrichtspijn.

Het beste middel tegen gewrichtspijn kan variëren afhankelijk van de oorzaak, maar over het algemeen kunnen ontstekingsremmende medicijnen, fysiotherapie en regelmatige lichaamsbeweging helpen de pijn te verminderen.

  1. van den Berg, C. (2010). De botten en gewrichten. In: Voetdiagnostiek. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-7661-2_22
  2. Engelbert, R. (2006). Gegeneraliseerde hypermobiliteit van gewrichten. In: Fysioth. Casuïstiek – Boekblok. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-8645-1_53
  3. van Ochten, J. Pijnlijke gewrichten, differentiaaldiagnostisch denken. Bijblijven 31, 315–323 (2015). https://doi.org/10.1007/s12414-015-0038-9
  4. ter Horst, G.J., Kemper, R.H.A. (2009). Pijn bij reumatoïde artritis. In: Boekblok Pijn info. Pijn info. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-7316-1_150
  5. Vleeming, A., Stoeckart, R. & Snijders, C.J. Het sacro-iliacale gewricht ’ Anatomische, biomechanische en radiologische aspecten. STIM 11, 211–214 (1992). https://doi.org/10.1007/BF03075837
  6. Nelissen, R.G.H.H. (2008). Artrose. In: Verhaar, J.A.N., van Mourik, J.B.A. (eds) Orthopedie. Quintessens. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-6546-3_21
  7. Bos, W., Lems, W. Reumatoïde artritis. Bijblijven 31, 324–335 (2015). https://doi.org/10.1007/s12414-015-0043-z
  8. de Morree, J. (2008). 7 Bindweefsel van de spieren. In: Dynamiek van het menselijk bindweefsel. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-6584-5_7
  9.  
  • Vitamine c draagt bij tot de normale collageenvorming1
  • Vitamine c draagt bij aan de normale werking van botten1
  • Vitamine c draagt bij tot de normale werking van het kraakbeen1
  • Vitamine c ondersteunt het immuunsysteem1
Gratis advies op maat

We geven u graag gratis uitgebreid advies van onze gezondheidsdeskundigen.

Joost
Joost

Productexpert

Robin
Robin

Productexpert

Claire
Claire

Productexpert

4.8/5

Goed voor de gewrichten en kraakbeen*

Artrose

Artrose

Gewricht & kraakbeen

Claire
Claire

Gezondheidsdeskundige Vaud

Artrose, ook wel osteoartritis genoemd, is een veel voorkomende en chronische aandoening die wordt gekenmerkt door de progressieve afbraak van kraakbeen in de gewrichten. Deze slijtage leidt tot directe wrijving tussen de botten, wat leidt tot pijn, zwelling, stijfheid en uiteindelijk een verminderd bewegingsbereik. Wereldwijd is artrose de belangrijkste oorzaak van lichamelijke beperkingen, vooral bij ouderen. Het aantal mensen dat eraan lijdt blijft stijgen, wat de behoefte aan effectieve preventie- en behandelingstechnieken benadrukt. 

Wat is artrose?

Artrose, ook wel osteoartritis genoemd, is een chronische aandoening die wordt gekenmerkt door de progressieve afbraak van kraakbeen, het veerkrachtige en gladde weefsel dat de uiteinden van de botten in de gewrichten bedekt. Deze afbraak leidt tot directe wrijving tussen de botten, wat resulteert in pijn, zwelling, stijfheid en uiteindelijk een verminderd bewegingsbereik en functieverlies van het aangetaste gewricht. Naarmate artrose voortschrijdt, kunnen botuitsteeksels of osteofyten ontstaan en kan de synoviale vloeistof, die dient als smeermiddel voor gewrichtsbeweging, in kwaliteit en kwantiteit afnemen, waardoor de symptomen verder verergeren.

Artrose wereldwijd

Artrose is wereldwijd de belangrijkste oorzaak van lichamelijke beperkingen en mobiliteitsproblemen, vooral bij ouderen. Hoewel artrose op elke leeftijd kan voorkomen, neemt de prevalentie aanzienlijk toe met de leeftijd, vooral bij mensen van 50 jaar en ouder. Vrouwen hebben een hoger risico op het ontwikkelen van artrose dan mannen, vooral na de overgang, wat wijst op een mogelijke invloed van hormonale factoren. Er wordt geschat dat met de vergrijzing van de bevolking en de toenemende prevalentie van obesitas, het aantal mensen met artrose zal blijven toenemen, wat de behoefte aan effectieve preventie- en behandelstrategieën benadrukt.

Risicofactoren

De ontwikkeling van artrose wordt beïnvloed door een combinatie van verschillende risicofactoren:

  • Leeftijd: Het risico op artrose neemt toe met de leeftijd, wat gedeeltelijk te wijten is aan de natuurlijke afname van het herstellend vermogen van kraakbeen en de cumulatieve effecten van slijtage over de jaren.
  • Overgewicht: Extra lichaamsgewicht verhoogt de druk en belasting op gewicht dragende gewrichten zoals de knieën en heupen, wat de afbraak van kraakbeen versnelt.
  • Eerdere gewrichtsletsel: Letsels zoals meniscus- of ligament scheuren kunnen het risico op artrose in het betreffende gewricht verhogen.
  • Overbelasting van het gewricht: Bepaalde beroepen of sporten die repetitieve bewegingen vereisen of een zware belasting op de gewrichten leggen, kunnen bijdragen aan de ontwikkeling van artrose.
  • Genetische aanleg: Familiegeschiedenis van artrose kan het risico verhogen, wat wijst op een genetische component in de ontwikkeling van de ziekte.
  • Bepaalde metabole en hormonale aandoeningen: Aandoeningen zoals diabetes en hypothyreoïdie kunnen bijdragen aan het risico op artrose.
artrose
artrose

Artrose symptomen

Artrose begint vaak onopvallend en ontwikkelt zich geleidelijk, waardoor het in een vroeg stadium moeilijk te herkennen kan zijn. Symptomen variëren aanzienlijk tussen individuen, afhankelijk van de ernst van de aandoening en de aangetaste gewrichten.

Eerste symptomen

In de beginfase omvatten de symptomen van artrose typisch:

  • Gewrichtspijn: Dit is vaak het eerste symptoom. De pijn ontstaat meestal na of tijdens lichamelijke activiteit en neemt af met rust. In het begin kan de pijn mild zijn en alleen optreden na lange perioden van inspanning of belasting.
  • Stijfheid: A characteristic sign of osteoarthritis is stiffness in the affected joint, especially noticeable after a period of inactivity, such as getting up in the morning or after sitting for a long time. This stiffness usually resolves within half an hour of beginning movement.
  • Verlies van flexibiliteit: Het aangetaste gewricht kan niet meer volledig worden bewogen of gebogen, wat resulteert in een beperkt bewegingsbereik.

Progressie van symptomen

Naarmate artrose zich verder ontwikkelt, kunnen de symptomen verergeren en hardnekkiger worden:

  • Constante pijn: De pijn kan aanhouden, zelfs tijdens rustperiodes, en kan intenser worden bij veranderingen in het weer of na langdurige activiteit.
  • Zwelling: Door ontsteking binnen het gewricht of door ophoping van synoviale vloeistof kan er zwelling ontstaan, wat het gewricht gevoeliger en dikker maakt.
  • Knarsend gevoel of geluid: Patiënten kunnen een schurend, knarsend gevoel of geluid ervaren bij het bewegen van het getroffen gewricht, veroorzaakt door het ruwe oppervlak van het beschadigde kraakbeen.
  • Bot uitsteeksels: Osteofyten of bot uitgroeiingen kunnen zich vormen rond de randen van het gewricht, wat bijdraagt aan de pijn en het ongemak. 

Symptomen versus Artritis

Hoewel “artritis” een algemene term is voor gewrichtsontsteking, zijn er verschillende soorten artritis met verschillende symptomen en oorzaken. In tegenstelling tot reumatoïde artritis, een auto-immuunziekte die leidt tot ontsteking van het synovium (de bekleding van de gewrichten) en kan resulteren in systemische symptomen zoals vermoeidheid en koorts, is artrose meer het gevolg van mechanische slijtage en degeneratie van kraakbeen. Artrose tast vooral de gewichtdragende gewrichten aan zoals de knieën, heupen en ook de handen, terwijl reumatoïde artritis vaak de kleine gewrichten van de handen en voeten aantast en symmetrisch voorkomt (aan beide zijden van het lichaam).

Oorzaak artrose

De precieze oorzaak van artrose is complex en veelzijdig, waarbij biomechanische, genetische, omgevings- en leefstijlfactoren allemaal een rol spelen bij de ontwikkeling en progressie van de ziekte. Inzicht in deze factoren is cruciaal voor zowel de preventie als de behandeling van artrose.

Biomechanische factoren

Biomechanische stressoren spelen een belangrijke rol in de ontwikkeling van artrose. Deze kunnen variëren van macrotrauma’s zoals breuken die rechtstreeks invloed hebben op de gewrichten tot microtrauma’s veroorzaakt door repetitieve belasting en stress. Dergelijke belastingen leiden tot schade aan het kraakbeen, dat dient als schokdemper en zorgt voor een soepele beweging van het gewricht. Naarmate het kraakbeen slijt, wordt het oppervlak ruwer, wat leidt tot meer wrijving en verdere schade. Dit proces kan verergerd worden door afwijkingen in de uitlijning van het gewricht, zoals bij artrose in de knie, waarbij de belasting ongelijk verdeeld is over het gewricht. 

Erfelijkheid

Erfelijkheid speelt een belangrijke rol bij de gevoeligheid voor artrose. Onderzoek heeft aangetoond dat mensen met een familiegeschiedenis van artrose een hoger risico lopen om de aandoening zelf te ontwikkelen. Specifieke genetische varianten kunnen de kwaliteit en duurzaamheid van kraakbeen beïnvloeden, evenals de ontstekingsreactie van het lichaam, wat bijdraagt aan de progressie van artrose. Hoewel niet iedereen met deze genetische aanleg artrose zal ontwikkelen, verhoogt het wel aanzienlijk het risico op het ontwikkelen van de ziekte, vooral in combinatie met andere risicofactoren. 

Omgevingsfactoren en levensstijl

Levensstijl- en omgevingsfactoren spelen een aanzienlijke rol in de ontwikkeling en verergering van artrose:

  • Overgewicht: Extra gewicht legt een grotere belasting op gewichtdragende gewrichten zoals de knieën en heupen, wat de afbraak van kraakbeen versnelt. Bovendien produceren vetweefsels ontstekingsbevorderende stoffen die kunnen bijdragen aan gewrichtsschade.
  • Sedentaire levensstijl: Gebrek aan regelmatige lichaamsbeweging kan leiden tot verzwakking van de spieren rond de gewrichten, wat de stabiliteit en functie van het gewricht beïnvloedt en het risico op artrose verhoogt.
  • Beroepen en activiteiten: Bepaalde beroepen of hobby’s die repetitieve bewegingen vereisen of een constante belasting op specifieke gewrichten leggen, kunnen het risico op het ontwikkelen van artrose verhogen. Dit omvat beroepen met veel knielen, tillen of repetitieve handbewegingen.

Soorten artrose

Artrose, een slijtage veroorzakende gewrichtsaandoening, kan bijna elk gewricht in het lichaam aantasten, maar sommige gebieden zijn gevoeliger voor de aandoening dan andere. De locatie en specifieke kenmerken van artrose kunnen variëren, wat van invloed is op de behandeling en symptoombestrijding. 

Artrose in de handen

Handartrose treft vaak de vingergewrichten en het gewricht aan de basis van de duim. Symptomen kunnen stijfheid, zwelling, en pijn omvatten, vooral bij activiteiten die fijne motoriek vereisen. In de loop van de tijd kunnen knobbeltjes (Heberden’s en Bouchard’s knobbels) op de vingergewrichten ontstaan.

Artrose in de knieën

Knieartrose is een van de meest voorkomende vormen en kan ernstige pijn en mobiliteitsproblemen veroorzaken. Het wordt gekenmerkt door afbraak van het kraakbeen in het kniegewricht, wat leidt tot pijn, stijfheid, en verminderde bewegingsvrijheid.

Artrose in de heupen

Heupartrose kan diepe, aanhoudende pijn in de heup of lies veroorzaken, evenals stijfheid en beperkingen in het dagelijks bewegen. Pijn kan uitstralen naar de dij of knie, wat activiteiten zoals lopen of traplopen bemoeilijkt. 

Artrose in de voeten en tenen

Voet- en teenartrose beïnvloedt vooral het grote teengewricht, maar kan ook andere delen van de voet aantasten, wat leidt tot pijn en ongemak bij het lopen of staan. 

Artrose in de vingers

Net als bij de handen, kan artrose in de vingers leiden tot stijfheid, pijn, en de vorming van knobbeltjes. Dit kan fijne handbewegingen en dagelijkse activiteiten belemmeren. 

Artrose in de rug en onderrug

Rug- en onderrugartrose betreffen de wervelkolom, waar de degeneratie van de tussenwervelschijven en facetgewrichten pijn en stijfheid kan veroorzaken. Dit kan leiden tot beperkingen in de beweging en soms uitstralende pijn naar andere delen van het lichaam. 

Artrose in de schouders

Schouderartrose kan pijn en beperkingen veroorzaken in het draaien van de arm, wat het uitvoeren van taken boven het hoofd of achter het lichaam bemoeilijkt.

Artrose in de duim

Specifiek de basis van de duim wordt vaak getroffen, wat dagelijkse handelingen zoals het vastgrijpen of draaien van objecten pijnlijk maakt.

Artrose in de nek

Nekartrose beïnvloedt de cervicale wervelkolom, wat kan leiden tot stijfheid en pijn in de nek, soms met uitstraling naar de armen of hoofdpijn als gevolg.

Artrose in de enkel en pols

Hoewel minder vaak dan in de heupen of knieën, kan artrose ook de enkel- en polsgewrichten aantasten, wat de mobiliteit en functie van deze ledematen beïnvloedt. 

4.8/5

Goed voor de gewrichten en kraakbeen*

Diagnose artrose

Het stellen van de diagnose artrose vereist een grondige evaluatie door een professional in de gezondheidszorg. Dit proces omvat meestal een combinatie van klinische beoordeling, analyse van de medische voorgeschiedenis van de patiënt en het gebruik van beeldvormingstechnieken en laboratoriumtests. 

Fysiek onderzoek

Tijdens een lichamelijk onderzoek zal de arts de aangetaste gewrichten onderzoeken op tekenen van artrose, zoals:

  • Zwelling en roodheid: Dit kan duiden op ontsteking in en rond het gewricht.
  • Tederheid: Door zachtjes op het gewricht te drukken, beoordeelt de arts of dit pijn veroorzaakt.
  • Bewegingsbereik: De arts beweegt het gewricht om te bepalen of er een beperking is in hoe ver of soepel het gewricht kan bewegen.
  • Geluiden tijdens beweging: Het luisteren naar geluiden zoals kraken of schuren kan wijzen op de ruwheid van het kraakbeenoppervlak binnenin het gewricht.
  • De aanwezigheid van osteofyten: Deze botuitgroeiingen kunnen soms gevoeld worden als harde knobbels rond het gewricht.

Medische geschiedenis

Een gedetailleerde medische geschiedenis helpt bij het uitsluiten van andere oorzaken van de symptomen en kan waardevolle aanwijzingen geven over de oorzaak van de gewrichtsproblemen. De arts zal vragen stellen over:

  • Het begin en de aard van de symptomen: Bijvoorbeeld, of de pijn optreedt tijdens of na beweging, en of rust de symptomen verlicht.
  • Eerdere gewrichtsletsels: Eerdere verwondingen kunnen het risico op het ontwikkelen van artrose vergroten.
  • Familiegeschiedenis van artrose of andere gewrichtsaandoeningen: Dit kan wijzen op een genetische predispositie voor de aandoening.

Beeldvormende technieken

Beeldvormend onderzoek speelt een cruciale rol bij het beoordelen van de mate van gewrichtsschade en het bevestigen van de diagnose artrose:

  • Röntgenfoto’s: Deze kunnen veranderingen in de gewrichtsruimte, osteofyten, en andere veranderingen in het bot aantonen die indicatief zijn voor artrose.
  • Magnetische Resonantie Imaging (MRI): MRI’s bieden gedetailleerde beelden van zowel de botten als het zachte weefsel, inclusief het kraakbeen, en kunnen helpen bij het identificeren van vroege tekenen van kraakbeenschade voordat deze zichtbaar zijn op röntgenfoto’s.

Laboratoriumtests

Hoewel er geen specifieke bloedtest is die artrose kan diagnosticeren, kunnen laboratoriumtests nuttig zijn om andere aandoeningen uit te sluiten die vergelijkbare symptomen kunnen veroorzaken, zoals reumatoïde artritis. Deze tests kunnen omvatten:

  • Bloedonderzoek: Om te controleren op markers van ontsteking of voor specifieke auto-immuunziekten.
  • Gewrichtsvloeistofanalyse: Een monster van de vloeistof in het gewricht kan worden genomen en geanalyseerd op ontstekingscellen, kristallen, en andere indicatoren van gewrichtsaandoeningen.

Artrose behandeling

De behandeling van artrose richt zich op het verminderen van symptomen en het verbeteren van de kwaliteit van leven. Hoewel artrose niet volledig kan worden genezen, kunnen verschillende behandelingsstrategieën helpen de progressie te vertragen en de pijn en stijfheid onder controle te houden.

Medicijnen

Medicatie speelt een essentiële rol in het beheersen van de symptomen van artrose, met name pijn en ontsteking:

  • Pijnstillers (analgetica): Paracetamol kan worden gebruikt voor milde tot matige pijn. Hoewel het minder effect heeft op ontsteking, is het vaak de eerste keus vanwege het veiligheidsprofiel.
  • Niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID’s): Deze medicijnen, zoals ibuprofen en naproxen, helpen zowel pijn als ontsteking te verminderen. Ze zijn beschikbaar in zowel orale als topische vormen. Langdurig gebruik kan echter bijwerkingen hebben, zoals een verhoogd risico op gastro-intestinale problemen.
  • Corticosteroïde injecties: Voor ernstigere gevallen kunnen corticosteroïden direct in het getroffen gewricht worden geïnjecteerd om ontsteking en pijn te verminderen. Het effect is tijdelijk en overmatig gebruik kan leiden tot schade aan het gewricht.

Fysiotherapie en oefeningen

Fysiotherapie en een op maat gemaakt oefenprogramma kunnen significant bijdragen aan het verminderen van symptomen:

  • Oefeningen: Regelmatige, maar zachte oefeningen helpen de flexibiliteit te behouden, de spierkracht te verhogen, en het gewicht te beheersen. Zwemmen en fietsen zijn goede opties omdat ze de gewrichten minder belasten.
  • Fysiotherapie: Een fysiotherapeut kan specifieke oefeningen aanbevelen die gericht zijn op het versterken van de spieren rond het getroffen gewricht, het verbeteren van de mobiliteit en het verminderen van de pijn. Manuele therapie technieken kunnen ook helpen bij het verbeteren van de gewrichtsbeweging.

Chirurgische opties

Voor patiënten met gevorderde artrose, waarbij conservatieve behandelingen niet effectief zijn, kunnen chirurgische ingrepen worden overwogen:

  • Artroscopie: Een minimaal invasieve procedure waarbij een camera en chirurgische instrumenten via kleine incisies in het gewricht worden ingebracht om beschadigd kraakbeen te verwijderen of losse stukjes bot en kraakbeen te verwijderen.
  • Gewrichtsvervanging (arthroplastiek): Bij ernstige artrose kan een gewrichtsvervangende operatie worden aanbevolen. De meest voorkomende zijn heup- en knievervangende operaties, waarbij het beschadigde gewricht wordt vervangen door een kunstgewricht.
  • Osteotomie: Deze procedure wordt meestal uitgevoerd op jongere patiënten met beperkte artrose. Het omvat het herpositioneren van botten om de druk op het getroffen gebied te verminderen en de levensduur van het gewricht te verlengen. 
4.8/5

Goed voor de gewrichten en kraakbeen*

Supplementen en artrose

Bij het zoeken naar extra ondersteuning naast de traditionele behandelmethoden voor artrose, overwegen sommige mensen het gebruik van bepaalde supplementen. Deze supplementen zijn populair vanwege hun potentiële bijdrage aan het welzijn van mensen met artrose.

Groenlipmossel is een supplement dat afkomstig is uit Nieuw-Zeeland en bekend staat om zijn rijke samenstelling aan voedingsstoffen. Het wordt vaak gekozen door mensen die op zoek zijn naar aanvullende ondersteuning voor hun gewrichten.

Glucosamine is een stof die van nature in het menselijk lichaam voorkomt en betrokken is bij de vorming van kraakbeen. Als supplement wordt het vaak gebruikt door mensen die op zoek zijn naar ondersteuning voor hun gewrichtsgezondheid.

4.8/5

Goed voor de gewrichten en kraakbeen*

Veel gestelde vragen over artrose

Symptomen van artrose zijn onder meer gewrichtspijn, stijfheid, zwelling en verminderde beweeglijkheid.

Ja, behandelingen voor artrose omvatten pijnbestrijding, bewegingstherapie, medicatie en in sommige gevallen chirurgie.

Hoewel er momenteel geen bekende genezing is voor artrose, kunnen behandelingen helpen om symptomen te verminderen en de kwaliteit van leven te verbeteren. 

  1. van den Berg, C. (2010). De botten en gewrichten. In: Voetdiagnostiek. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-7661-2_22
  2. Engelbert, R. (2006). Gegeneraliseerde hypermobiliteit van gewrichten. In: Fysioth. Casuïstiek – Boekblok. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-8645-1_53
  3. van Ochten, J. Pijnlijke gewrichten, differentiaaldiagnostisch denken. Bijblijven 31, 315–323 (2015). https://doi.org/10.1007/s12414-015-0038-9
  4. ter Horst, G.J., Kemper, R.H.A. (2009). Pijn bij reumatoïde artritis. In: Boekblok Pijn info. Pijn info. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-7316-1_150
  5. Vleeming, A., Stoeckart, R. & Snijders, C.J. Het sacro-iliacale gewricht ’ Anatomische, biomechanische en radiologische aspecten. STIM 11, 211–214 (1992). https://doi.org/10.1007/BF03075837
  6. Nelissen, R.G.H.H. (2008). Artrose. In: Verhaar, J.A.N., van Mourik, J.B.A. (eds) Orthopedie. Quintessens. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-6546-3_21
  7. Bos, W., Lems, W. Reumatoïde artritis. Bijblijven 31, 324–335 (2015). https://doi.org/10.1007/s12414-015-0043-z
  8. de Morree, J. (2008). 7 Bindweefsel van de spieren. In: Dynamiek van het menselijk bindweefsel. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-6584-5_7
  • Vitamine c draagt bij tot de normale collageenvorming1
  • Vitamine c draagt bij aan de normale werking van botten1
  • Vitamine c draagt bij tot de normale werking van het kraakbeen1
  • Vitamine c ondersteunt het immuunsysteem1
Gratis advies op maat

We geven u graag gratis uitgebreid advies van onze gezondheidsdeskundigen.

Joost
Joost

Productexpert

Robin
Robin

Productexpert

Claire
Claire

Productexpert

4.8/5

Goed voor de gewrichten en kraakbeen*

Reuma (reumatoïde artritis)

reuma

Gewricht & kraakbeen

Claire
Claire

Gezondheidsdeskundige Vaud

Reuma is een verzamelnaam voor meer dan honderd verschillende aandoeningen die invloed hebben op het bewegingssysteem, waaronder gewrichten, spieren, pezen en botten, en wordt gekenmerkt door symptomen zoals pijn, stijfheid en ontsteking. Deze aandoeningen variëren in ernst en type, met enkele van de meest voorkomende vormen zoals reumatoïde artritis, artrose en jicht, die elk een unieke benadering van diagnose en behandeling vereisen. Dit artikel biedt een uitgebreid overzicht van reumatoïde artritis met als doel de levenskwaliteit van patiënten te verbeteren door vroegtijdige opsporing, gepersonaliseerde behandelingen en strategieën voor pijnbestrijding.

Wat is reuma?

Reuma is een complex en gevarieerd ziektebeeld dat het bewegingssysteem van het lichaam, waaronder gewrichten, spieren, pezen en botten, diepgaand aantast. De term omvat meer dan honderd verschillende ziektebeelden, variërend in ernst, symptomen en de manier waarop ze het lichaam beïnvloeden. Hoewel elk type reumatische aandoening uniek is, hebben ze gemeenschappelijke kenmerken zoals pijn, stijfheid, ontsteking en de daaruit voortvloeiende verminderde mobiliteit en algehele levenskwaliteit. Deze symptomen kunnen mild tot ernstig zijn en hebben vaak een wisselend verloop, waarbij perioden van verhoogde activiteit of “flare-ups” worden afgewisseld met perioden van relatieve rust.

Reumatoïde artritis

Reumatoïde artritis (RA) staat bekend als een van de meest voorkomende vormen van ontstekingsreuma. Het is een chronische auto-immuunziekte waarbij het immuunsysteem van het lichaam zich ten onrechte tegen de gewrichtsbekleding keert, wat leidt tot ontsteking, zwelling en pijn in de aangetaste gewrichten. Als het niet behandeld wordt, kan deze voortdurende ontsteking resulteren in langdurige schade aan het gewricht en de omliggende structuren, wat uiteindelijk leidt tot aanzienlijke lichamelijke beperkingen.

Artrose en reuma

Artrose, een andere veel voorkomende vorm van reumatoïde artritis, wordt gekenmerkt door de slijtage van kraakbeen, het gladde weefsel aan de uiteinden van botten waar ze een gewricht vormen. Deze slijtage leidt tot pijn, stijfheid en verminderde mobiliteit, omdat het gebrek aan voldoende kraakbeen resulteert in de wrijving van bot tegen bot. Artrose is voornamelijk leeftijdsgerelateerd en tast vooral de knieën, heupen, handen en wervelkolom aan.

reuma
reuma

Soorten reuma

De complexiteit en diversiteit van reumatische aandoeningen worden weerspiegeld in de diversiteit van hun vormen en uitingen. Elk type reumatoïde artritis heeft zijn eigen unieke kenmerken en uitdagingen, die een specifieke benadering van diagnose en behandeling vereisen.

Artrose

Artrose, ook bekend als degeneratieve gewrichtsaandoening, is de meest voorkomende vorm van reumatoïde artritis. Het wordt gekenmerkt door de progressieve slijtage van het kraakbeen dat de uiteinden van de botten in de gewrichten bedekt. Naarmate het kraakbeen slijt, neemt de wrijving tussen de botten toe, wat leidt tot pijn, stijfheid en een verminderd bewegingsbereik. Artrose treft vooral gewrichten die vaak worden belast, zoals de knieën, heupen, handen en wervelkolom. 

Auto-immuunziekten/ontstekingsreuma

Auto-immuunziekten zoals reumatoïde artritis (RA) vallen onder de categorie ontstekingsreuma, waarbij het immuunsysteem van het lichaam de eigen weefsels aanvalt, vooral het gewrichtsmembraan dat de gewrichten bekleedt. Dit resulteert in chronische ontsteking, pijn, zwelling en uiteindelijk de vernietiging van gewrichtskraakbeen en bot. Andere voorbeelden van auto-immuunziekten zijn systemische lupus erythematosus (SLE) en spondyloartritis. 

Jicht

Jicht is een andere vorm van ontstekingsreuma en wordt gekenmerkt door acute pijn en zwelling, meestal in één gewricht. Het wordt veroorzaakt door een hoog urinezuurgehalte in het bloed, wat leidt tot de vorming van uraatkristallen in en rond de gewrichten. Hoewel jicht elk gewricht kan aantasten, is de grote teen het meest voorkomende doelwit. 

Osteoporose

Osteoporose is een aandoening die gekenmerkt wordt door een afname van de botdichtheid en -sterkte, waardoor botten broos worden en vatbaarder zijn voor breuken. Het wordt vaak “de stille dief” genoemd omdat het zich langzaam en onopgemerkt kan ontwikkelen tot een bot breekt. Osteoporose is niet direct een ontstekingsziekte zoals veel andere vormen van reumatoïde artritis, maar het wordt vaak geassocieerd met reumatische aandoeningen vanwege de impact op het bewegingsapparaat.

Weke delen-reuma

Reuma van de weke delen verwijst naar aandoeningen die de spieren, pezen en ligamenten aantasten, zoals tendinitis en bursitis. Deze aandoeningen veroorzaken pijn en ontsteking buiten de gewrichten en zijn vaak het gevolg van overbelasting of herhaalde bewegingen.

Fibromyalgie

Fibromyalgie wordt gekenmerkt door chronische pijn in het hele lichaam, samen met vermoeidheid, slaapstoornissen en soms stemmingswisselingen. De precieze oorzaak van fibromyalgie is onbekend, maar men denkt dat het een probleem is met de manier waarop de hersenen en het zenuwstelsel pijn verwerken. Het komt vaak voor in combinatie met andere reumatische aandoeningen.

Oorzaak reuma

De oorzaken van reumatische aandoeningen zijn complex en multifactorieel, wat betekent dat ze vaak het gevolg zijn van de interactie van verschillende risicofactoren. Inzicht in deze oorzaken is cruciaal voor zowel preventie als behandeling. Hieronder volgt een gedetailleerd overzicht van de drie belangrijkste categorieën factoren die bijdragen aan de ontwikkeling van reumatoïde artritis: erfelijkheid, omgevingsfactoren en leefstijlfactoren.

Erfelijke factoren

Reumatoïde artritis heeft een belangrijke genetische component, waarbij sommige types sterker geassocieerd worden met genetische factoren dan andere. Bijvoorbeeld, reumatoïde artritis (RA) heeft een duidelijke genetische link; individuen met bepaalde genotypes, zoals die met het HLA-DR4 allel, hebben een hoger risico op het ontwikkelen van de ziekte. Dit betekent echter niet dat reumatoïde artritis uitsluitend erfelijk is; veel mensen met een genetische aanleg voor reumatoïde artritis zullen de aandoening nooit ontwikkelen. Genetische aanleg verhoogt alleen de vatbaarheid voor de factoren die de ziekte kunnen uitlokken.

Omgevingsfactoren

Omgevingsfactoren spelen ook een belangrijke rol in de ontwikkeling van reumatoïde artritis. Infecties, zowel virale als bacteriële, kunnen sommige vormen van reumatoïde artritis veroorzaken of verergeren. Het menselijke parvovirus B19 is bijvoorbeeld gekoppeld aan de ontwikkeling van sommige gevallen van reumatoïde artritis, terwijl de bacterie Chlamydia een trigger kan zijn voor reactieve artritis.

Blootstelling aan rook en luchtvervuiling zijn andere kritieke omgevingsfactoren. Roken is niet alleen een risicofactor voor de ontwikkeling van reumatoïde artritis, maar kan ook de ernst van de ziekte verergeren. Luchtvervuiling, vooral fijne deeltjes en stikstofdioxide, wordt in verband gebracht met een verhoogd risico op bepaalde reumatische aandoeningen.

Leefstijlfactoren

De levensstijl speelt ook een belangrijke rol in het risico op het ontwikkelen van reumatoïde artritis. Overgewicht en obesitas verhogen de druk op de gewrichten en dragen bij aan de ontwikkeling en progressie van artrose. Lichamelijke inactiviteit kan de stijfheid en pijn die gepaard gaan met reumatische aandoeningen verergeren, terwijl regelmatige lichaamsbeweging juist kan helpen om de symptomen te beheersen en de algehele gezondheid te verbeteren.

Voeding kan ook invloed hebben op reumatoïde artritis. Een dieet rijk aan ontstekingsbevorderend voedsel, zoals rood vlees, bewerkt voedsel en suiker, kan ontstekingsprocessen in het lichaam verergeren. Aan de andere kant kan een dieet rijk aan omega-3 vetzuren, antioxidanten en vezels ontstekingen verminderen en beschermen tegen sommige reumatische aandoeningen.

Reuma symptomen en klachten

Reumatische aandoeningen omvatten een breed scala aan ziekten die het bewegingsapparaat aantasten, elk met hun eigen unieke reeks symptomen en klachten. Hoewel er enkele gemeenschappelijke kenmerken zijn, zoals pijn en stijfheid, varieert de specifieke aard van deze symptomen sterk tussen de verschillende vormen van reumatoïde artritis. Hieronder volgt een uitgebreid overzicht van de gemeenschappelijke symptomen van reumatoïde artritis, gevolgd door een beschrijving van hoe deze symptomen zich kunnen uiten bij enkele van de meest voorkomende reumatische aandoeningen. 

Algemene symptomen van reuma

De meest voorkomende symptomen geassocieerd met reumatische aandoeningen zijn:

  • Pijn: Dit kan variëren van mild tot ernstig en kan constant aanwezig zijn of komen en gaan. De pijn is vaak erger tijdens beweging of na rust.
  • Stijfheid: Veel mensen met reuma ervaren stijfheid in de getroffen gewrichten, vooral ‘s ochtends bij het ontwaken of na langere perioden van inactiviteit.
  • Vermoeidheid: Een algemeen gevoel van vermoeidheid en malaise is typisch voor veel vormen van reuma, vaak als gevolg van de chronische ontsteking in het lichaam.
  • Zwelling: Ontsteking van de gewrichten kan leiden tot zwelling, die zowel pijnlijk als beperkend kan zijn. 

Beginnende symptomen

Vroege symptomen van reumatoïde artritis zijn vaak mild en kunnen gemakkelijk verward worden met overbelasting of vermoeidheid. Deze kunnen milde gewrichtspijn, een gevoel van stijfheid na het rusten of een algemeen gevoel van niet goed zijn omvatten. Naarmate de aandoening vordert, worden deze symptomen meestal duidelijker en verontrustender.

Symptomen per soort reuma

  • Reumatoïde Artritis (RA): Naast de algemene symptomen kenmerkt RA zich door symmetrische gewrichtspijn en zwelling, vooral in de kleine gewrichten van de handen en voeten. De pijn en stijfheid zijn vaak het ergst in de ochtend.
  • Artrose: Bij artrose is de pijn gerelateerd aan het gebruik van het gewricht en verbetert vaak met rust. De getroffen gewrichten kunnen een knarsend of schurend geluid maken bij beweging.
  • Jicht: Jichtaanvallen beginnen vaak plotseling, meestal ‘s nachts, met intense pijn, roodheid en zwelling in één gewricht, vaak de grote teen.
  • Fibromyalgie: Kenmerkt zich door wijdverspreide pijn in het hele lichaam, samen met slaapproblemen, vermoeidheid en vaak emotionele en mentale distress.
  • Lupus (SLE): Lupus kan leiden tot gewrichtspijn en zwelling, maar beïnvloedt ook andere delen van het lichaam, zoals de huid, nieren, en het zenuwstelsel, en gaat vaak gepaard met een vlindervormige uitslag op het gezicht.
  • Osteoporose: Hoewel osteoporose zelf geen pijn veroorzaakt, verhoogt het de kans op breuken, die zeer pijnlijk kunnen zijn. 

Lokalisatie van reuma

De impact van reuma op het menselijk lichaam is groot en varieert sterk afhankelijk van het type reumatische aandoening. Hoewel reumatoïde artritis inderdaad elk deel van het lichaam kan aantasten, zijn bepaalde gebieden er vaker bij betrokken, wat aanzienlijke beperkingen kan opleveren voor de dagelijkse activiteiten en het algehele welzijn van de patiënt. Een gedetailleerde verkenning van de meest voorkomende plaatsen voor reumatische symptomen benadrukt de verschillende manieren waarop deze aandoeningen de gezondheid en levenskwaliteit kunnen beïnvloeden.

Reuma in handen en vingers

Reuma tast vaak de kleine gewrichten van de handen en vingers aan, wat leidt tot pijn, stijfheid en zwelling. Deze symptomen kunnen dagelijkse taken zoals schrijven, typen en zelfs het vasthouden van voorwerpen bemoeilijken. Bij aandoeningen zoals reumatoïde artritis en artrose zijn de handen vaak symmetrisch aangedaan, wat betekent dat beide handen even erg aangedaan zijn. In latere stadia kan vervorming van de gewrichten optreden, waardoor de functionaliteit nog verder afneemt.

Reuma in de voeten

De voeten, vooral de gewrichten van de tenen, zijn ook een veel voorkomende locatie voor reumatische symptomen. Ontsteking en pijn in de voeten kunnen lopen en staan moeilijk maken en zo de mobiliteit en onafhankelijkheid beperken. In het geval van jicht kan een acute aanval in de grote teen bijzonder pijnlijk zijn, terwijl langdurige artrose kan leiden tot misvormingen zoals hamertenen. 

Reuma in de knieën

De knieën behoren tot de grootste gewrichten in het lichaam en zijn cruciaal voor beweging. Reumatische aandoeningen zoals artrose en reumatoïde artritis kunnen ernstige pijn en stijfheid in de knieën veroorzaken, waardoor het vermogen om te lopen, rennen en zelfs opstaan uit een stoel wordt aangetast. Zwelling van de knieën door vochtophoping is een ander veelvoorkomend symptoom, dat het bewegingsbereik verder kan beperken. 

Andere veelvoorkomende plekken

Hoewel de handen, voeten en knieën vaak worden aangetast, kunnen reumatische aandoeningen ook andere delen van het lichaam aantasten, zoals de heupen, de rug (vooral de lumbale en cervicale wervelkolom) en zelfs de ogen en huid in het geval van bepaalde auto-immuunziekten zoals lupus.

4.8/5

Goed voor de gewrichten en kraakbeen*

Diagnose van reuma

De diagnose van reumatische aandoeningen is een uitdagend proces dat precisie en zorg vereist, gezien de grote verscheidenheid aan symptomen en de overlappende aard van veel reumatische syndromen. Een nauwkeurige diagnose is essentieel voor het starten van een effectieve behandeling en het beperken van de langetermijneffecten van de ziekte. Hieronder wordt dieper ingegaan op de belangrijkste aspecten van het diagnostische proces voor reumatoïde artritis. 

Lichamelijk onderzoek

Het diagnostische proces begint met een uitgebreid lichamelijk onderzoek, waarbij de arts de aanwezige symptomen beoordeelt en kijkt naar tekenen van gewrichtsontsteking, zoals zwelling, roodheid, warmte en bewegingsbeperking. Dit onderzoek omvat ook een beoordeling van de huid, ogen en andere organen indien nodig, afhankelijk van de vermoedelijke reumatische aandoening. Het lichamelijk onderzoek stelt de arts in staat om de symptomen van de patiënt in de juiste context te plaatsen en beslissingen te nemen over verdere diagnostische stappen.

Bloedtesten

Bloedtesten spelen een cruciale rol in de diagnose van reuma. Ze kunnen ontsteking in het lichaam aantonen, specifieke auto-antilichamen identificeren die aanwezig zijn bij bepaalde auto-immuunziekten, en helpen bij het uitsluiten van andere aandoeningen. Voorbeelden van belangrijke bloedtesten omvatten:

  • Reumafactor (RF): Hoewel niet exclusief voor reumatoïde artritis (RA), is de aanwezigheid van RF in het bloed een indicatie die wijst op RA of een andere auto-immuunziekte.
  • Anticyclisch gecitrullineerd peptide (anti-CCP): Een specifiekere marker voor RA dan RF.
  • Antinucleaire antilichamen (ANA): Gebruikt om systemische lupus erythematosus (SLE) en andere auto-immuunziekten te diagnosticeren.
  • Bloedbeeld, bezinkingssnelheid (BSE) en C-reactief proteïne (CRP): Deze testen meten de mate van ontsteking in het lichaam en kunnen helpen bij het beoordelen van de activiteit van de ziekte. 

Beeldvormende technieken

Beeldvormende technieken zijn essentieel voor het visualiseren van de structuur en functie van gewrichten en omliggende weefsels. Deze technieken kunnen helpen bij het bevestigen van een diagnose, het bepalen van de omvang van de schade, en het volgen van de progressie van de ziekte over tijd. De meest gebruikte beeldvormende technieken zijn:

  • Röntgenfoto’s: Nuttig voor het detecteren van boterosie of andere veranderingen in de gewrichten die typisch zijn voor bepaalde reumatische aandoeningen, zoals artrose of RA.
  • Magnetische resonantiebeeldvorming (MRI): Biedt gedetailleerde beelden van zowel harde als zachte weefsels, waardoor vroege tekenen van ziekte zoals ontsteking en beginnende schade aan gewrichten en weefsels zichtbaar worden.
  • Echografie: Kan ontstekingen en schade aan zachte weefsels, pezen en gewrichtsvoering detecteren, en is bijzonder nuttig voor het beoordelen van ontstekingsactiviteit.
4.8/5

Goed voor de gewrichten en kraakbeen*

Reuma behandeling

De behandeling van reumatische aandoeningen richt zich op het verminderen van pijn en ontsteking, het behouden of verbeteren van de gewrichtsfunctie en het minimaliseren van de langetermijneffecten van de ziekte. Het ontwikkelen van een effectief behandelplan vereist een persoonlijke benadering die is afgestemd op de specifieke behoeften en omstandigheden van de individuele patiënt. 

Medicatie

Medicijnen vormen de ruggengraat van de meeste reumatoïde artritisbehandelplannen, met als doel de symptomen onder controle te houden en de progressie van de ziekte te vertragen.

  • Ontstekingsremmende medicijnen: Niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID’s) helpen pijn en ontsteking te verminderen. Voor ernstigere gevallen kunnen corticosteroïden worden voorgeschreven om een krachtige ontstekingsremmende werking te bieden.
  • Ziektemodificerende antireumatische geneesmiddelen (DMARD’s): Deze medicijnen kunnen de progressie van reumatoïde artritis en andere auto-immuunziekten vertragen en schade aan gewrichten en weefsels voorkomen.
  • Biologische responsmodificatoren: Biologische DMARD’s zijn gericht op specifieke onderdelen van het immuunsysteem die ontsteking veroorzaken. Ze worden gebruikt voor patiënten die niet reageren op traditionele DMARD’s.
  • Jicht-specifieke medicijnen: Medicijnen die de productie van urinezuur verminderen of de eliminatie ervan verhogen, kunnen worden gebruikt om jichtaanvallen te behandelen en te voorkomen. 

Niet-medicamenteuze behandelingen

Naast medicatie spelen niet-medicinale behandelingen een cruciale rol in de behandeling van reumatische aandoeningen, vaak gericht op het verbeteren van de kwaliteit van leven en het behouden van fysieke functies.

  • Fysiotherapie: Helpt de beweeglijkheid te verbeteren, spierkracht te vergroten, en pijn te verminderen door middel van oefeningen, warmte- en koudetherapie, en andere technieken.
  • Ergotherapie: Richt zich op het verbeteren van de dagelijkse vaardigheden en het aanpassen van de leefomgeving om de onafhankelijkheid van de patiënt te maximaliseren.
  • Dieet en voeding: Een gezond dieet kan helpen ontstekingen te verminderen en het algehele welzijn te verbeteren. Sommige patiënten kunnen baat hebben bij voedingsadvies, vooral als ze lijden aan aandoeningen zoals jicht, waarbij dieet een significante invloed heeft op symptomen.
  • Leefstijlveranderingen: Stoppen met roken, gewichtsbeheersing en regelmatige lichaamsbeweging kunnen allemaal bijdragen aan betere gezondheidsuitkomsten.

Chirurgische opties

In gevallen waarin medicatie en niet-medicamenteuze behandelingen niet voldoende zijn om de symptomen onder controle te houden of wanneer er ernstige gewrichtsschade is opgetreden, kan een chirurgische ingreep worden overwogen. 

  • Gewricht vervangende chirurgie: Bij ernstige gewrichtsschade kunnen gewrichten zoals de heup of knie volledig worden vervangen door kunstmatige implantaten.
  • Synovectomie: Het verwijderen van ontstoken gewrichtsvoering kan pijn verlichten en de gewrichtsfunctie verbeteren.
  • Osteotomie: Het herpositioneren van botten kan helpen om druk van het beschadigde deel van het gewricht af te halen.

Regelmatige lichaamsbeweging

Lichaamsbeweging is essentieel voor het behoud van de mobiliteit van de gewrichten, het vergroten van de spierkracht en het verbeteren van het algehele welzijn. Lichaamsbeweging moet worden aangepast aan het individuele vermogen en de specifieke reumatische aandoening. Activiteiten die weinig impact hebben, zoals wandelen, zwemmen en fietsen, zijn vaak geschikt en kunnen helpen de cardiovasculaire gezondheid te verbeteren zonder de gewrichten te belasten. Yoga en tai chi kunnen ook nuttig zijn voor het verbeteren van flexibiliteit, evenwicht en stressvermindering. 

Stressmanagement

Chronische stress kan ontstekingsreacties in het lichaam verergeren en de symptomen van reumatoïde artritis versterken. Technieken zoals diepe ademhalingsoefeningen, meditatie en mindfulness kunnen helpen om stress te beheersen. Regelmatige deelname aan ontspannende activiteiten die plezier en voldoening geven, zoals hobby’s of tijd doorbrengen met geliefden, kan ook helpen bij het verbeteren van stressmanagement.

Reuma en supplementen

Bij het zoeken naar aanvullende ondersteuning naast traditionele behandelmethoden voor reuma, overwegen sommige mensen het gebruik van bepaalde supplementen. Deze supplementen zijn populair vanwege hun potentiële bijdrage aan het welzijn van individuen met reuma. 

  • Groenlipmossel: Groenlipmossel is een supplement dat afkomstig is uit Nieuw-Zeeland en bekend staat om zijn rijke samenstelling aan voedingsstoffen. Het wordt vaak gekozen door mensen die op zoek zijn naar aanvullende ondersteuning voor hun gewrichten.
  • Glucosamine: Glucosamine is een stof die van nature in het menselijk lichaam voorkomt en betrokken is bij de vorming van kraakbeen. Als supplement wordt het vaak gebruikt door mensen die op zoek zijn naar ondersteuning voor hun gewrichtsgezondheid.
4.8/5

Goed voor de gewrichten en kraakbeen*

Veel gestelde vragen over reuma

De symptomen van reuma kunnen onder meer gewrichtspijn, stijfheid en zwelling omvatten.

Ja, mensen met reuma kunnen een normale levensverwachting hebben dankzij medische behandelingen en een gezonde levensstijl.

Als je reuma hebt, moet je vermijden te lang in één houding te blijven zitten of staan om stijfheid en pijn te voorkomen.

  1. van den Berg, C. (2010). De botten en gewrichten. In: Voetdiagnostiek. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-7661-2_22
  2. Engelbert, R. (2006). Gegeneraliseerde hypermobiliteit van gewrichten. In: Fysioth. Casuïstiek – Boekblok. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-8645-1_53
  3. van Ochten, J. Pijnlijke gewrichten, differentiaaldiagnostisch denken. Bijblijven 31, 315–323 (2015). https://doi.org/10.1007/s12414-015-0038-9
  4. ter Horst, G.J., Kemper, R.H.A. (2009). Pijn bij reumatoïde artritis. In: Boekblok Pijn info. Pijn info. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-7316-1_150
  5. Vleeming, A., Stoeckart, R. & Snijders, C.J. Het sacro-iliacale gewricht ’ Anatomische, biomechanische en radiologische aspecten. STIM 11, 211–214 (1992). https://doi.org/10.1007/BF03075837
  6. Nelissen, R.G.H.H. (2008). Artrose. In: Verhaar, J.A.N., van Mourik, J.B.A. (eds) Orthopedie. Quintessens. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-6546-3_21
  7. Bos, W., Lems, W. Reumatoïde artritis. Bijblijven 31, 324–335 (2015). https://doi.org/10.1007/s12414-015-0043-z
  8. de Morree, J. (2008). 7 Bindweefsel van de spieren. In: Dynamiek van het menselijk bindweefsel. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-6584-5_7
  • Vitamine c draagt bij tot de normale collageenvorming1
  • Vitamine c draagt bij aan de normale werking van botten1
  • Vitamine c draagt bij tot de normale werking van het kraakbeen1
  • Vitamine c ondersteunt het immuunsysteem1
Gratis advies op maat

We geven u graag gratis uitgebreid advies van onze gezondheidsdeskundigen.

Joost
Joost

Productexpert

Robin
Robin

Productexpert

Claire
Claire

Productexpert

4.8/5

Goed voor de gewrichten en kraakbeen*

Spier reuma

spier reuma

Gewricht & kraakbeen

Claire
Claire

Gezondheidsdeskundige Vaud

Spier reuma, ook bekend als polymyalgia rheumatica (PMR), is een ontstekingsaandoening die vooral oudere volwassenen treft en gekenmerkt wordt door spierpijn en stijfheid rond de schouders, nek, bovenarmen en heupen. Dit deskundigenartikel biedt een uitgebreide kijk op spierreuma, inclusief de verschillen met andere vormen van reuma, oorzaken, symptomen, diagnose en behandelingsopties, met speciale aandacht voor spierreuma in de benen. 

Wat is spier reuma?

Spier reuma is een inflammatoire aandoening die resulteert in spierpijn en stijfheid, voornamelijk in de schouder- en bekkengebieden. Het treft vaker volwassenen boven de 50 jaar en kan significant invloed hebben op de kwaliteit van leven. 

Verschil tussen spierreuma en andere vormen van reuma

In tegenstelling tot andere reumatische aandoeningen, zoals reumatoïde artritis, concentreert spierreuma zich op de spieren in plaats van op de gewrichten. De symptomen zijn ook meer geconcentreerd rond specifieke gebieden (vooral schouders en heupen) en gaan niet gepaard met gewrichtsschade die zichtbaar is bij andere vormen van reuma. 

spier reuma
spier reuma

Oorzaken van spier reuma

Hoewel de exacte oorzaak van spierreuma niet volledig begrepen wordt, hebben onderzoekers verschillende factoren geïdentificeerd die bijdragen aan de ontwikkeling ervan. Deze factoren omvatten bekende risicofactoren en triggers, evenals theorieën over de oorsprong van de ziekte. 

Bekende risicofactoren en triggers

De kans op het ontwikkelen van spierreuma wordt beïnvloed door verschillende factoren:

  • Leeftijd: Spierreuma treft voornamelijk mensen die ouder zijn dan 50 jaar. Het risico neemt toe met de leeftijd, wat suggereert dat leeftijd gerelateerde veranderingen in het immuunsysteem of de stofwisseling een rol kunnen spelen in de ontwikkeling van de aandoening.
  • Geslacht: Vrouwen hebben een hogere kans om spierreuma te ontwikkelen dan mannen. Dit verschil kan wijzen op de invloed van hormonale factoren of verschillen in de immuunrespons tussen geslachten.
  • Etniciteit: Spierreuma komt vaker voor bij mensen van Europese (vooral Scandinavische) afkomst. Dit patroon suggereert dat er genetische componenten betrokken zijn bij de vatbaarheid voor de ziekte. 

Theorieën over de oorsprong van de ziekte

Onderzoekers hebben verschillende theorieën ontwikkeld om de oorsprong van spierreuma te verklaren, waarbij ze wijzen op de interactie tussen genetische en omgevingsfactoren:

  • Erfelijkheid: Genetisch onderzoek heeft aangetoond dat mensen met bepaalde genetische markers een hoger risico lopen op het ontwikkelen van spierreuma. Dit suggereert dat erfelijkheid een belangrijke rol speelt in de gevoeligheid voor de ziekte.
  • Externe triggers: Er is bewijs dat externe factoren, zoals virale of bacteriële infecties, een ontstekingsreactie kunnen uitlokken bij mensen met een genetische aanleg voor spierreuma. Deze infecties kunnen het immuunsysteem activeren op een manier die leidt tot de symptomen van spierreuma.
  • Immuunsysteem dysregulatie: Sommige theorieën suggereren dat spierreuma het resultaat is van een abnormale immuunrespons, waarbij het lichaam zijn eigen weefsels aanvalt, wat resulteert in ontsteking en de bijbehorende symptomen.
  • Omgevingsfactoren: Naast infecties kunnen andere omgevingsfactoren, zoals blootstelling aan bepaalde chemicaliën of extreme klimatologische omstandigheden, ook bijdragen aan de ontwikkeling van spierreuma. Deze factoren kunnen zowel de genetische aanleg als de immuunrespons beïnvloeden. 

Symptomen en klachten van spier reuma

Spier reuma uit zich in een reeks symptomen en klachten die zowel algemeen als specifiek voor de aandoening kunnen zijn. Deze symptomen kunnen niet alleen een grote invloed hebben op het fysieke welzijn van de patiënt, maar ook op zijn of haar emotionele en sociale leven. Hieronder volgt een gedetailleerde uitleg van deze symptomen en hun effecten. 

Algemene symptomen

De meest voorkomende symptomen van spier reuma omvatten:

  • Ochtendstijfheid: Dit is vaak het eerste teken van spierreuma, waarbij patiënten merken dat hun spieren stijf en pijnlijk zijn bij het ontwaken. Deze stijfheid kan zo ernstig zijn dat het routinematige ochtendactiviteiten, zoals uit bed komen, aanzienlijk bemoeilijkt.
  • Pijn: De pijn is diffuus en kan variëren in intensiteit, vaak beschreven als een diepe, zeurende pijn die zowel rust als activiteit kan beïnvloeden.
  • Vermoeidheid: Een overweldigend gevoel van uitputting dat niet evenredig is aan recente activiteiten. Deze vermoeidheid is vaak meer uitgesproken dan wat men zou verwachten bij normale dagelijkse inspanningen en herstelt niet noodzakelijkerwijs met rust. 

Specifieke symptomen gerelateerd aan spier reuma

Naast de algemene symptomen, zijn er specifieke tekenen die bijzonder indicatief zijn voor spierreuma:

  • Acute pijn en stijfheid in de schouder- en bekkengebieden: Deze symptomen kunnen plotseling opkomen en zijn vaak zo ernstig dat ze normale bewegingen beperken. De pijn en stijfheid kunnen asymmetrisch zijn, waarbij één zijde van het lichaam meer is aangedaan dan de andere.
  • Gevoeligheid bij aanraking: De gebieden rond de getroffen spieren kunnen uitzonderlijk gevoelig zijn, waardoor zelfs lichte aanrakingen of druk oncomfortabel of pijnlijk kunnen zijn. 

Impact op het dagelijks leven

De symptomen van spierreuma kunnen een aanzienlijke invloed hebben op de dagelijkse activiteiten en levenskwaliteit:

  • Moeilijkheden bij dagelijkse activiteiten: Taken die voorheen eenvoudig waren, zoals het aantrekken van kleding, boven het hoofd reiken of opstaan uit een zittende positie, kunnen uitdagend worden. Deze beperkingen kunnen leiden tot frustratie en een gevoel van afhankelijkheid.
  • Impact op persoonlijke verzorging en hygiëne: Activiteiten zoals het kammen van het haar, het nemen van een douche of het uitvoeren van persoonlijke hygiëneroutines kunnen pijnlijk en moeilijk zijn, wat de autonomie en het welzijn van de patiënt aantast.
  • Sociale en emotionele gevolgen: De chronische pijn en beperkingen die met spierreuma gepaard gaan, kunnen leiden tot sociale isolatie, depressie en angst, aangezien patiënten hun gebruikelijke activiteiten en hobby’s mogelijk moeten beperken of opgeven. 

Diagnose van spier reuma

De diagnose van spier reumatoïde artritis, een complexe en vaak verkeerd begrepen aandoening, vereist zorgvuldige evaluatie en een reeks diagnostische procedures. Ondanks de uitdagingen die gepaard gaan met het diagnosticeren van spierreumatoïde artritis, is een nauwkeurige diagnose cruciaal voor het starten van een effectieve behandeling en het verbeteren van de patiëntenzorg.

Medische tests en procedures

  1. Klinische presentatie: Het diagnostische proces begint met een grondige medische geschiedenis en lichamelijk onderzoek. Artsen letten op de typische symptomen van spierreuma, zoals spierpijn en stijfheid in de schouders en heupen, ochtendstijfheid, en hoe deze symptomen de dagelijkse activiteiten beïnvloeden. De leeftijd van de patiënt en het plotselinge begin van symptomen kunnen ook belangrijke aanwijzingen zijn.
  2. Bloedtests: Bloedonderzoeken zijn essentieel om tekenen van ontsteking in het lichaam te identificeren. Twee belangrijke markers zijn:
    • De bezinkingssnelheid van erytrocyten (BSE): Een verhoogde waarde kan wijzen op de aanwezigheid van een ontstekingsproces in het lichaam.
    • C-reactief proteïne (CRP): Net als BSE is een verhoogd CRP-niveau een indicator van ontsteking. Een significante verhoging ondersteunt de diagnose van spierreuma.
  3. Beeldvormend onderzoek: Hoewel spierreuma primair een klinische diagnose is, kunnen beeldvormende tests zoals echografie, MRI (Magnetic Resonance Imaging), en PET-scans (Positron Emission Tomography) worden gebruikt om de ontsteking van de weefsels rond de gewrichten te visualiseren en andere mogelijke oorzaken van de symptomen uit te sluiten. Deze onderzoeken kunnen helpen bij het identificeren van polymyalgia rheumatica-specifieke patronen van ontsteking die niet zichtbaar zijn bij andere aandoeningen.
4.8/5

Goed voor de gewrichten en kraakbeen*

Behandeling van spier reuma

De behandeling van spier reuma richt zich op het verminderen van ontstekingen, pijn en stijfheid om de kwaliteit van leven voor patiënten te verbeteren. De behandeling van deze aandoening bestaat uit een gecombineerde aanpak van medicatie en niet-medicamenteuze behandelingen.

Medicijnen

  • Corticosteroïden: Deze vormen de basis van de behandeling voor spierreuma en werken door ontsteking te verminderen, waardoor symptomen zoals pijn en stijfheid afnemen. Prednison is het meest voorgeschreven corticosteroïde. De startdosering is vaak hoger om de symptomen snel onder controle te krijgen, waarna de dosis geleidelijk wordt verlaagd om bijwerkingen te minimaliseren.
  • Pijnstillers: Naast corticosteroïden kunnen pijnstillers zoals NSAID’s (niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen) of paracetamol worden gebruikt om comfort te bieden en pijn te beheersen. Het gebruik van deze medicatie moet echter altijd in overleg met de arts gebeuren, om interacties en bijwerkingen te voorkomen.
  • DMARDs en Biologische Agentia: In sommige gevallen, wanneer patiënten niet goed reageren op corticosteroïden of wanneer langdurig gebruik van corticosteroïden niet wenselijk is, kunnen ziektemodificerende antireumatische geneesmiddelen (DMARDs) of biologische agentia overwogen worden. Deze medicijnen kunnen helpen het immuunsysteem te moduleren en ontstekingen te verminderen. 

Overige behandelingen

  • Fysiotherapie: Een essentieel onderdeel van de behandeling, fysiotherapie helpt patiënten om spierkracht te behouden, flexibiliteit te verbeteren, en de algemene functionaliteit te vergroten. Oefeningen die specifiek zijn ontworpen voor spierreuma patiënten kunnen helpen de symptomen te beheersen en de mobiliteit te verbeteren.
  • Levensstijlaanpassingen:
    • Regelmatige lichaamsbeweging: Zachte, regelmatige lichaamsbeweging zoals wandelen, zwemmen, of yoga kan helpen de spierstijfheid te verminderen en de algehele fysieke conditie te verbeteren. Het is belangrijk om activiteiten te kiezen die geen extra belasting vormen voor pijnlijke gebieden.
    • Gezonde voeding: Een evenwichtige voeding rijk aan ontstekingsremmende voedingsmiddelen kan helpen de algemene gezondheid te ondersteunen en mogelijk de ontstekingsreactie van het lichaam te verminderen. Voedingsmiddelen rijk aan omega-3 vetzuren, antioxidanten, en vezels worden aanbevolen.
    • Stressmanagement: Stress kan de symptomen van spierreuma verergeren. Technieken zoals mindfulness, meditatie, en ontspanningsoefeningen kunnen helpen stress te beheersen en het welzijn te verbeteren. 
4.8/5

Goed voor de gewrichten en kraakbeen*

Veel gestelde vragen over spier reuma

De eerste symptomen van spierreuma kunnen onder meer spierpijn, stijfheid en vermoeidheid zijn.

Spierreuma kan ernstige pijn, stijfheid en vermoeidheid veroorzaken en in sommige gevallen leiden tot ernstige beperkingen in de mobiliteit en kwaliteit van leven.

Spierreuma kan soms spontaan remissie vertonen, maar het kan ook chronisch blijven. 

Spierreuma, ook bekend als polymyalgia rheumatica, richt zich specifiek op spieren en gewrichten, terwijl reuma een bredere term is die verschillende aandoeningen van het bewegingsapparaat omvat, waaronder artritis.

  1. van den Berg, C. (2010). De botten en gewrichten. In: Voetdiagnostiek. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-7661-2_22
  2. Engelbert, R. (2006). Gegeneraliseerde hypermobiliteit van gewrichten. In: Fysioth. Casuïstiek – Boekblok. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-8645-1_53
  3. van Ochten, J. Pijnlijke gewrichten, differentiaaldiagnostisch denken. Bijblijven 31, 315–323 (2015). https://doi.org/10.1007/s12414-015-0038-9
  4. ter Horst, G.J., Kemper, R.H.A. (2009). Pijn bij reumatoïde artritis. In: Boekblok Pijn info. Pijn info. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-7316-1_150
  5. Vleeming, A., Stoeckart, R. & Snijders, C.J. Het sacro-iliacale gewricht ’ Anatomische, biomechanische en radiologische aspecten. STIM 11, 211–214 (1992). https://doi.org/10.1007/BF03075837
  6. Nelissen, R.G.H.H. (2008). Artrose. In: Verhaar, J.A.N., van Mourik, J.B.A. (eds) Orthopedie. Quintessens. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-6546-3_21
  7. Bos, W., Lems, W. Reumatoïde artritis. Bijblijven 31, 324–335 (2015). https://doi.org/10.1007/s12414-015-0043-z
  8. de Morree, J. (2008). 7 Bindweefsel van de spieren. In: Dynamiek van het menselijk bindweefsel. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-6584-5_7
  • Vitamine c draagt bij tot de normale collageenvorming1
  • Vitamine c draagt bij aan de normale werking van botten1
  • Vitamine c draagt bij tot de normale werking van het kraakbeen1
  • Vitamine c ondersteunt het immuunsysteem1
Gratis advies op maat

We geven u graag gratis uitgebreid advies van onze gezondheidsdeskundigen.

Joost
Joost

Productexpert

Robin
Robin

Productexpert

Claire
Claire

Productexpert

4.8/5

Goed voor de gewrichten en kraakbeen*

Bindweefsel

bindweefsel

Gewricht & kraakbeen

Claire
Claire

Gezondheidsdeskundige Vaud

Bindweefsel speelt een cruciale rol bij het ondersteunen en verbinden van verschillende structuren in het menselijk lichaam, waaronder botten, spieren en organen. Het bestaat uit cellen, vezels en een grondsubstantie, die samenwerken om stevigheid en flexibiliteit te bieden die essentieel zijn voor het algehele functioneren van het lichaam. Dit artikel duikt diep in de complexiteit van bindweefsel, onderzoekt de verschillende soorten en functies ervan en belicht de belangrijkste uitdagingen en aandoeningen die de gezondheid ervan kunnen beïnvloeden, evenals de nieuwste inzichten in reparatie en behandeling. 

Wat is bindweefsel?

Bindweefsel vormt de architectonische basis van ons lichaam en is cruciaal voor zijn integriteit en functionaliteit. Dit complexe weefsel is meer dan een eenvoudige ‘lijm’ die lichaamsstructuren bijeenhoudt; het is een dynamisch systeem dat essentieel is voor de bescherming, ondersteuning, en het herstel van het lichaam. De samenstelling van bindweefsel, met cellen, vezels en een grondsubstantie, biedt een unieke balans tussen stevigheid en flexibiliteit, waardoor het lichaam zowel krachtig als beweeglijk kan zijn. 

Collageen

Collageenvezels zijn de bouwstenen van het bindweefsel en vormen tot 30% van de totale eiwitmassa in het menselijk lichaam. Deze vezels zijn uitzonderlijk sterk en bieden treksterkte, wat betekent dat ze weerstand bieden tegen krachten die ze uit elkaar trekken. Dit maakt collageen onmisbaar voor de structurele integriteit van niet alleen de huid, maar ook van pezen, ligamenten, en botten. Er bestaan verschillende typen collageen, waarvan elk type specifiek is voor bepaalde weefsels en functies, variërend van de rigide structuur van botten tot de flexibele steun in bloedvaten. 

Elastine

Elastinevezels staan centraal in de elasticiteit van weefsels. Deze vezels stellen de huid, bloedvaten, en longen in staat uit te rekken en weer terug te keren naar hun oorspronkelijke vorm. Elastine is cruciaal voor functies waarbij flexibiliteit en veerkracht vereist zijn, zoals de uitbreiding van de longen tijdens ademhaling en de flexibiliteit van bloedvaten om de bloeddruk te reguleren. De unieke chemische structuur van elastine maakt het mogelijk om na uitrekking weer samen te trekken, een eigenschap die essentieel is voor de duurzaamheid en functionaliteit van veel lichaamsweefsels.

Reticulair bindweefsel

Reticulair bindweefsel, met zijn fijne, netwerkachtige structuur, speelt een ondersteunende en structurerende rol in zachte weefsels van organen zoals de lever, milt, en lymfeklieren. Het vormt een driedimensionaal raamwerk waarbinnen cellen zich kunnen hechten en bewegen, wat essentieel is voor de filtratie van bloed en lymfe, en biedt een ondersteunende matrix voor de groei en het onderhoud van cellen. De reticulaire vezels, hoewel dunner dan collageenvezels, zijn flexibel en vormen een cruciaal onderdeel van het immuunsysteem door het ondersteunen van de structuur van lymfoïde organen. 

bindweefsel
bindweefsel

Functie bindweefsel

Dit veelzijdige weefsel speelt een integrale rol in de structuur en functionaliteit van het lichaam. Hieronder wordt dieper ingegaan op de vier primaire functies van bindweefsel: structuur en steun, opslag van energie, bescherming van organen, en de rol in wondgenezing. 

Structuur en steun

Bindweefsel is de architectonische basis van het lichaam. Het biedt niet alleen een structureel raamwerk dat de vorm van het lichaam definieert, maar het ondersteunt ook specifiek de mechanische eigenschappen van botten, spieren, en organen. Door zijn unieke samenstelling, met name de aanwezigheid van collageenvezels, biedt het weefsel de noodzakelijke stijfheid en tegelijkertijd flexibiliteit die het lichaam in staat stelt om te bewegen, kracht uit te oefenen en externe krachten te weerstaan. Dit dynamische evenwicht handhaaft de integriteit van lichaamsstructuren en faciliteert beweging en groei.

Opslag van energie

Vetweefsel, een gespecialiseerd type bindweefsel, speelt een vitale rol in de opslag van energie. Adipocyten, de cellen die vetweefsel vormen, slaan lipiden op in de vorm van triglyceriden, die dienen als een langdurige energiereserve. Deze energieopslag is essentieel voor de thermoregulatie van het lichaam en dient als beschermende opvulling rond vitale organen en in subcutane lagen. Verder is het betrokken bij de regulatie van verschillende metabole processen, waaronder de afgifte van hormonen die de honger en energieverbruik reguleren.

Bescherming van organen

Een van de meest kritische functies van bindweefsel is de bescherming die het biedt aan organen. Het omringt organen en scheidt ze af, waardoor een beschermende laag ontstaat die mechanische schokken absorbeert en de effecten van fysieke impact vermindert. Deze beschermende functie is vooral belangrijk voor vitale organen zoals de nieren, het hart, en de longen, die omgeven zijn door bindweefselstructuren die bijdragen aan hun stabiliteit en bescherming tegen externe krachten. 

Rol in wondgenezing

Bindweefsel speelt een cruciale rol in het genezingsproces van wonden. Na een verwonding coördineert het weefsel de reactie van het lichaam om de beschadigde structuur te repareren. Fibroblasten, actieve cellen binnen het bindweefsel, migreren naar de wondsite om de productie van nieuw collageen te stimuleren, waardoor een nieuw weefselmatrix wordt gevormd die de wond sluit. Dit proces omvat niet alleen het herstel van de huidintegriteit maar ook de vervanging van beschadigde interne structuren. De efficiëntie van wondgenezing is afhankelijk van de gezondheid van het bindweefsel en de beschikbaarheid van de nodige bouwstenen voor herstel. 

Bindweefsel problemen

Bindweefsel, dat een integrale rol speelt in de structuur en functionaliteit van het menselijk lichaam, kan vatbaar zijn voor een breed scala aan aandoeningen die de gezondheid en het welzijn kunnen beïnvloeden. De complexiteit en diversiteit van bindweefsel problemen vereisen een diepgaand begrip van de onderliggende oorzaken en de verschillende manieren waarop deze aandoeningen zich kunnen manifesteren. 

Oorzaken van bindweefsel problemen

De gezondheid van bindweefsel kan worden beïnvloed door een verscheidenheid aan factoren, die elk unieke uitdagingen en complicaties kunnen introduceren:

  • Genetische predispositie: Veel bindweefselziekten hebben een genetische component, waarbij mutaties in specifieke genen de structuur of functie van bindweefseleiwitten zoals collageen kunnen beïnvloeden. Dit kan leiden tot aangeboren zwakte of disfunctie van het bindweefsel.
  • Auto-immuunziekten: Auto-immuniteit speelt een cruciale rol bij veel bindweefselziekten, waarbij het immuunsysteem abusievelijk gezond weefsel aanvalt en beschadigt, wat resulteert in ontsteking en weefselschade.
  • Leeftijd: Naarmate mensen ouder worden, ondergaat bindweefsel natuurlijke veranderingen die de elasticiteit en sterkte kunnen verminderen. Dit kan leiden tot verhoogde kwetsbaarheid voor blessures en degeneratieve aandoeningen.
  • Levensstijl: Factoren zoals voeding, roken, alcoholgebruik, en blootstelling aan zonlicht kunnen de gezondheid van bindweefsel beïnvloeden. Onvoldoende voeding, bijvoorbeeld, kan leiden tot een tekort aan essentiële voedingsstoffen die nodig zijn voor de onderhoud en reparatie van bindweefsel. 

Veelvoorkomende bindweefsel ziekten

De impact van bindweefsel problemen kan variëren van milde ongemakken tot ernstige, levensbedreigende aandoeningen. Hieronder worden enkele specifieke ziekten uitgelicht:

  • Fibromyalgie: Deze aandoening wordt gekenmerkt door een wijdverspreide pijn en gevoeligheid in het hele lichaam, vaak vergezeld van andere symptomen zoals extreme vermoeidheid, slaapproblemen, en geheugen- of stemmingsstoornissen. De oorzaak van fibromyalgie is nog steeds niet volledig begrepen, maar het wordt verondersteld gerelateerd te zijn aan hoe het brein pijnsignalen verwerkt.
  • Sclerodermie: Sclerodermie betreft een groep auto-immuunziekten die leidt tot een abnormale groei van bindweefsel, wat resulteert in de verharding en verstrakking van de huid en soms ook interne organen. De ziekte kan variëren van mild tot levensbedreigend, afhankelijk van welke delen van het lichaam zijn aangetast.
  • Lupus: Systemische lupus erythematosus (SLE) is een chronische auto-immuunziekte die elk deel van het lichaam kan aantasten, inclusief de huid, gewrichten, en interne organen. Lupus wordt gekenmerkt door perioden van ziekte, bekend als opvlammingen, en perioden van remissie. Het immuunsysteem valt gezonde weefsels aan, wat leidt tot ontsteking en schade.

Symptomen bindweefsel problemen

Bindweefsel problemen kunnen leiden tot een breed spectrum aan symptomen die de kwaliteit van leven aanzienlijk kunnen beïnvloeden. De aard en ernst van deze symptomen kunnen aanzienlijk variëren, afhankelijk van de specifieke aandoening en de individuele gezondheidsstatus. Deze sectie biedt een uitgebreide analyse van de algemene en specifieke symptomen die geassocieerd zijn met bindweefselproblemen, met een nadruk op het verder uitdiepen van de symptomen geassocieerd met fibromyalgie, sclerodermie, en lupus. 

Algemene symptomen

Naast milde stijfheid en ongemak, kunnen personen met bindweefselproblemen een verscheidenheid aan algemene symptomen ervaren die invloed hebben op het dagelijks functioneren. Deze kunnen omvatten:

  • Chronische vermoeidheid: Een diepgaand gevoel van uitputting dat niet verbetert met rust en dat de dagelijkse activiteiten kan belemmeren.
  • Mobiliteitsbeperking: Moeilijkheid met bewegen, vaak als gevolg van pijn of stijfheid, die kan leiden tot een verminderde levenskwaliteit.
  • Gevoeligheid bij aanraking: Overgevoeligheid voor fysieke aanraking of druk op bepaalde delen van het lichaam, wat dagelijkse interacties pijnlijk kan maken.
  • Niet-specifieke ontstekingsreacties: Zwelling, roodheid, of warmte in bepaalde gebieden, die kunnen duiden op een onderliggende ontsteking. 

Specifieke symptomen per ziektebeeld

Fibromyalgie

Fibromyalgie is niet alleen gekenmerkt door wijdverspreide pijn en stijfheid, maar patiënten kunnen ook last hebben van:

  • Slaapstoornissen: Moeilijkheden met inslapen of doorslapen, vaak resulterend in niet-verfrissende slaap.
  • Cognitieve problemen: Vaak aangeduid als “fibro fog”, omvat symptomen zoals problemen met concentratie, geheugenstoornissen, en mentale mist.
  • Stemmingswisselingen: Veelvoorkomende ervaringen met depressie en angst als gevolg van de chronische aard van de pijn en vermoeidheid.

Sclerodermie

Bij sclerodermie omvatten de symptomen, naast de verstrakking van de huid en slikproblemen:

  • Raynaud’s fenomeen: Een aandoening waarbij vingers en tenen verkleuren in reactie op koude temperaturen of stress.
  • Digestieve problemen: Moeilijkheden met de spijsvertering, inclusief zuurbranden en problemen met de opname van voedingsstoffen, als gevolg van betrokkenheid van het maag-darmkanaal.
  • Long- en hartcomplicaties: Inclusief verhoogde bloeddruk in de longen (pulmonale hypertensie) en hartfibrose, die ernstig kunnen zijn. 

Lupus

De symptomen van lupus strekken zich uit voorbij gewrichtspijn, huiduitslag, en koorts, en kunnen ook omvatten:

  • Zonlichtgevoeligheid: Reacties op de huid na blootstelling aan zonlicht, vaak resulterend in huiduitslag of verergering van bestaande uitslag.
  • Orgaanbetrokkenheid: Nierproblemen (lupus nefritis), longontsteking, en hartproblemen zijn serieuze complicaties die kunnen voortvloeien uit lupus.
  • Bloedstoornissen: Inclusief anemie, verhoogde kans op bloedingen of vorming van bloedklonters. 
4.8/5

Goed voor de gewrichten en kraakbeen*

Pijn in bindweefsel

Pijn in het bindweefsel is een veelvoorkomend symptoom dat een significant effect kan hebben op het dagelijks leven en welzijn van een individu. Deze pijn kan variëren in intensiteit, frequentie en duur, afhankelijk van de onderliggende oorzaak. Een grondig begrip van de oorzaken van deze pijn en de beschikbare behandelingsopties is essentieel voor effectief pijnmanagement. 

Oorzaken van pijn in het bindweefsel

Naast ontstekingen, overbelasting, verwondingen, en chronische ziekten kunnen pijn in het bindweefsel ook veroorzaakt worden door:

  • Auto-immuunreacties: Het immuunsysteem valt per ongeluk gezonde bindweefselcellen aan, wat leidt tot ontsteking en pijn.
  • Degeneratieve veranderingen: Slijtage van bindweefsel door veroudering of herhaalde stress kan degeneratieve aandoeningen veroorzaken, zoals osteoartritis, wat pijn veroorzaakt.
  • Genetische factoren: Bepaalde erfelijke aandoeningen, zoals Ehlers-Danlos syndroom of Marfan syndroom, beïnvloeden de structuur en functie van bindweefsel, wat leidt tot pijn en andere symptomen.
  • Hormonale veranderingen: Fluctuaties in hormoonspiegels, bijvoorbeeld tijdens de menstruatiecyclus of menopauze, kunnen de gevoeligheid van bindweefsel voor pijn beïnvloeden.

Pijnmanagement en behandelingsopties

Voor de behandeling van pijn in het bindweefsel is een multidisciplinaire aanpak vaak noodzakelijk om zowel de symptomen als de onderliggende oorzaken aan te pakken. Naast medicatie, fysiotherapie, en levensstijlaanpassingen kunnen de volgende strategieën worden overwogen:

  • Geïndividualiseerde medicatieplannen: Naast pijnstillers en ontstekingsremmers kunnen specifieke medicijnen, zoals immunosuppressiva of biologics, worden voorgeschreven om auto-immuunreacties te beheersen.
  • Fysiotherapeutische interventies: Gespecialiseerde oefenprogramma’s, manuele therapie, en technieken zoals ultrageluidtherapie of elektrotherapie kunnen helpen de pijn te verminderen en de functie te verbeteren.
  • Levensstijlaanpassingen: Veranderingen in dieet, stressmanagementtechnieken en regelmatige, aangepaste lichaamsbeweging kunnen helpen bij het verminderen van pijn en ontsteking.
  • Complementaire en alternatieve therapieën: Acupunctuur, massage, en hydrotherapie zijn enkele voorbeelden van alternatieve behandelingen die verlichting kunnen bieden bij pijn in het bindweefsel.
  • Psychologische ondersteuning: Het omgaan met chronische pijn kan mentaal uitdagend zijn. Psychologische ondersteuning of cognitieve gedragstherapie kan patiënten helpen om beter met hun pijn om te gaan.

Pijn bindweefsel overgang

De overgang is een significante periode in het leven van een vrouw, gekenmerkt door aanzienlijke hormonale veranderingen die diverse fysiologische effecten hebben, waaronder op het bindweefsel. Deze veranderingen kunnen leiden tot specifieke symptomen en vereisen gerichte behandelingsopties om de kwaliteit van leven te handhaven en te verbeteren. 

Impact van hormonale veranderingen op bindweefsel

Tijdens de overgang ondergaat het vrouwelijk lichaam een afname in de productie van oestrogeen, een hormoon dat cruciaal is voor de gezondheid en functie van bindweefsel. Oestrogeen speelt een sleutelrol in het behouden van de sterkte en elasticiteit van bindweefsel door de productie van collageen en elastine te stimuleren. Een vermindering van deze hormonen kan dus leiden tot structurele en functionele veranderingen in bindweefsel, met als gevolg:

  • Verminderde huidelasticiteit: De huid kan zijn stevigheid verliezen, wat bijdraagt aan rimpelvorming en een drogere huid.
  • Verzwakking van de gewrichten en ligamenten: Verminderde ondersteuning voor botten en gewrichten kan leiden tot verhoogde gevoeligheid en pijn.
  • Vermindering van spiermassa en -kracht: Dit kan de algehele fysieke prestaties beïnvloeden en het risico op vallen en blessures vergroten. 

Specifieke symptomen gerelateerd aan de overgang

Vrouwen kunnen tijdens de overgang een reeks symptomen ervaren die direct verband houden met veranderingen in het bindweefsel, zoals:

  • Toegenomen stijfheid: Vooral merkbaar in de ochtend of na perioden van inactiviteit.
  • Gewrichts- en spierpijn: Kan variëren van mild tot ernstig en invloed hebben op dagelijkse activiteiten.
  • Verminderde flexibiliteit: Moeilijkheden bij het uitvoeren van bewegingen die eerder gemakkelijk waren.

Behandelingsopties en strategieën

Om de symptomen van bindweefselpijn tijdens de overgang te beheersen, kunnen diverse behandelingsstrategieën worden toegepast:

  • Hormoonvervangingstherapie (HRT): Kan helpen bij het aanvullen van afnemende oestrogeenniveaus, waardoor de productie van collageen en elastine wordt ondersteund en symptomen worden verminderd. Het is echter belangrijk om de potentiële risico’s en voordelen met een zorgverlener te bespreken.
  • Voedingssupplementen: Supplementen zoals vitamine D en calcium zijn essentieel voor botgezondheid, terwijl omega-3 vetzuren en antioxidanten kunnen helpen ontstekingen te verminderen en de algehele gezondheid van bindweefsel te ondersteunen.
  • Aangepaste oefenprogramma’s: Regelmatige, gematigde oefening kan helpen bij het behouden van spierkracht en gewrichtsflexibiliteit. Activiteiten zoals yoga, zwemmen, en wandelen zijn bijzonder gunstig.
  • Lifestyle aanpassingen: Het vermijden van roken, het beperken van alcoholconsumptie, en het handhaven van een gezond gewicht kunnen allemaal bijdragen aan het verminderen van de symptomen.
  • Fysiotherapie: Gerichte therapieën kunnen helpen bij het verbeteren van mobiliteit, verminderen van pijn, en versterken van spieren rondom de gewrichten.
4.8/5

Goed voor de gewrichten en kraakbeen*

Herstellen bindweefsel

Het herstel van bindweefsel is cruciaal voor het behouden van een gezonde structuur en functionaliteit van het lichaam. Een geïntegreerde benadering, die voeding, supplementen, fysiotherapie, oefeningen, en indien nodig medische behandelingen omvat, kan de integriteit en functie van bindweefsel aanzienlijk verbeteren. 

Voedingsadviezen

Een uitgebalanceerd dieet, rijk aan specifieke voedingsstoffen, speelt een fundamentele rol in het onderhouden en herstellen van bindweefsel:

  • Vitamine C: Essentieel voor de synthese van collageen, een belangrijk component van bindweefsel. Voedingsmiddelen zoals citrusvruchten, bessen, paprika’s, en donkergroene bladgroenten zijn rijke bronnen van vitamine C.
  • Eiwitten: Voorzien het lichaam van aminozuren die nodig zijn voor de opbouw en reparatie van bindweefsel. Goede bronnen zijn magere vleessoorten, vis, eieren, zuivelproducten, en plantaardige alternatieven zoals bonen en linzen.
  • Omega-3 Vetzuren: Helpen ontstekingen te verminderen en de celintegriteit te behouden. Vette vis zoals zalm, makreel, en haring, evenals lijnzaad en walnoten, zijn uitstekende bronnen.

Supplementen

Naast een voedzaam dieet kunnen bepaalde supplementen de gezondheid van bindweefsel ondersteunen:

  • Glucosamine en Chondroïtine: Beide supplementen zijn populair voor hun potentieel om de gezondheid van gewrichten en bindweefsel te ondersteunen, mogelijk door het bevorderen van herstel en het verminderen van ontsteking.
  • Collageen Peptiden: Supplementen met collageen kunnen helpen de collageenproductie in het lichaam te verhogen, wat bijdraagt aan de sterkte en elasticiteit van bindweefsel.
  • Hyaluronzuur: Bevordert de hydratatie en elasticiteit van de huid en kan de gezondheid van gewrichten ondersteunen.

Fysiotherapeutische technieken

Fysiotherapie biedt een scala aan behandelingen die gericht zijn op het versterken en verbeteren van de flexibiliteit van bindweefsel:

  • Manuele therapie: Technieken zoals massage en mobilisatie kunnen helpen bij het verminderen van stijfheid en het verbeteren van bewegingsbereik.
  • Therapeutische oefeningen: Specifiek ontworpen oefenprogramma’s verbeteren kracht, flexibiliteit, en functionaliteit van het bindweefsel.
  • Modaliteiten: Ultrageluid, lasertherapie, en elektrostimulatie kunnen de genezing bevorderen en pijn verminderen.

Oefenregimes

Regelmatige lichaamsbeweging is essentieel voor het behouden van gezond bindweefsel:

  • Rek- en strekoefeningen: Verbeteren de flexibiliteit en bewegingsbereik van gewrichten.
  • Krachttraining: Helpt bij het opbouwen van spiermassa die het bindweefsel ondersteunt.
  • Low-impact activiteiten: Zwemmen, fietsen, en wandelen zijn uitstekend voor het behouden van de gezondheid van bindweefsel zonder overbelasting.
4.8/5

Goed voor de gewrichten en kraakbeen*

Veel gestelde vragen over bindweefsel

Los bindweefsel is een type weefsel dat verschillende organen en structuren in het lichaam ondersteunt, verbindt en omgeeft, bestaande uit losjes gerangschikte collageen- en elastinevezels met veel ruimte voor cellen en vloeistoffen.

Pijn in bindweefsel kan variëren van een doffe, zeurende pijn tot een scherpe, stekende sensatie.

Bindweefsel is een veelzijdig weefsel dat ondersteuning biedt aan organen en structuren in het lichaam, en bestaat uit cellen, vezels en een extracellulaire matrix.

  1. van den Berg, C. (2010). De botten en gewrichten. In: Voetdiagnostiek. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-7661-2_22
  2. Engelbert, R. (2006). Gegeneraliseerde hypermobiliteit van gewrichten. In: Fysioth. Casuïstiek – Boekblok. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-8645-1_53
  3. van Ochten, J. Pijnlijke gewrichten, differentiaaldiagnostisch denken. Bijblijven 31, 315–323 (2015). https://doi.org/10.1007/s12414-015-0038-9
  4. ter Horst, G.J., Kemper, R.H.A. (2009). Pijn bij reumatoïde artritis. In: Boekblok Pijn info. Pijn info. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-7316-1_150
  5. Vleeming, A., Stoeckart, R. & Snijders, C.J. Het sacro-iliacale gewricht ’ Anatomische, biomechanische en radiologische aspecten. STIM 11, 211–214 (1992). https://doi.org/10.1007/BF03075837
  6. Nelissen, R.G.H.H. (2008). Artrose. In: Verhaar, J.A.N., van Mourik, J.B.A. (eds) Orthopedie. Quintessens. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-6546-3_21
  7. Bos, W., Lems, W. Reumatoïde artritis. Bijblijven 31, 324–335 (2015). https://doi.org/10.1007/s12414-015-0043-z
  8. de Morree, J. (2008). 7 Bindweefsel van de spieren. In: Dynamiek van het menselijk bindweefsel. Bohn Stafleu van Loghum, Houten. https://doi.org/10.1007/978-90-313-6584-5_7
  • Vitamine c draagt bij tot de normale collageenvorming1
  • Vitamine c draagt bij aan de normale werking van botten1
  • Vitamine c draagt bij tot de normale werking van het kraakbeen1
  • Vitamine c ondersteunt het immuunsysteem1
Gratis advies op maat

We geven u graag gratis uitgebreid advies van onze gezondheidsdeskundigen.

Joost
Joost

Productexpert

Robin
Robin

Productexpert

Claire
Claire

Productexpert

4.8/5

Goed voor de gewrichten en kraakbeen*

Reuma symptomen: rug, hand en voeten

reuma symptomen

Reuma symptomen: rug, hand en voeten

Reuma symptomen komen bij ruim 2 miljoen mensen van de Nederlandse bevolking voor, bijvoorbeeld aan de rug, hand en voeten. Deze symptomen kunnen van grote invloed zijn op het dagelijkse leven. Maar wat zijn symptomen van reuma? Wat zijn de eerste tekenen van reuma? Hoe kan je testen of je reuma hebt? Kun je zomaar reuma krijgen? Hoe voelt reuma pijn aan? In dit artikel worden verschillende onderwerpen besproken en vragen beantwoord die hierbij horen.

Reuma symptomen

De symptomen van reuma kunnen zich op verschillende manieren in verschillende gradaties uiten. De een heeft nauwelijks last, terwijl de ander zijn of haar dagelijkse taken moeizaam kan uitvoeren. De meest voorkomende symptomen van reuma worden besproken.

 

Pijn, stijfheid, dikke of warme gewrichten

Een van de meest voorkomende symptomen van reuma zijn pijnlijke gewrichten. Dit kan vaak gepaard gaan met stijfheid, zwellingen, dikte of warmte van de gewrichten. Dit symptoom komt voornamelijk voor bij de handen, polsen, voeten en enkels.

 

Minder bewegelijke gewrichten

Daarnaast gaat het bewegen van de gewrichten vaak moeizaam. Het gaat hierbij om de bewegingen die te maken hebben met het buigen of strekken van het gewricht.

 

Pijn zonder beweging

Naast dat bewegingen lastig zijn, kan de pijn ook ervaren worden wanneer er geen beweging plaatsvindt of zonder dat er kracht op de gewrichten komt.

 

Symmetrische klachten

De symptomen die bij Reuma horen komen meestal symmetrisch voor. Dit houdt in dat klachten die u aan de linker kant ervaart, ervaart u ook rechts.

 

Periode zonder beweging is pijnlijk

De pijn is het ergst wanneer er een langere periode niet bewogen is. Voornamelijk in de ochtend na het slapen of bij langdurig zitten is het pijnlijker en lastiger om te bewegen.

 

Vermoeidheid

Andere symptomen die bij reuma horen is vermoeidheid. Dit heeft te maken met het feit dat bewegingen pijnlijk zijn en het hierdoor niet gemakkelijk is om te bewegen wat vermoeidheid veroorzaakt.

 

Geen continue klachten

De ernst van de symptomen en klachten van reuma kunnen per periode verschillen. Zo kunnen er periodes zijn waar geen klachten ervaren worden, maar ook periodes waarbij de klachten ondragelijk zijn.

 

Gevoel van ziek zijn

Doordat de symptomen zo hevig kunnen zijn, kan het gevoel van ziek zijn ontstaan. Hierbij kan in sommige gevallen koorts optreden.

 

Bloedarmoede

Ook bloedarmoede is een symptoom dat kan optreden bij de aandoening van Reuma.

 

Gewichtsverlies

Tot slot kan er gewichtsverlies optreden.

Shop gerelateerd aan reuma symptomen

Heeft u vragen?

Heeft u nog vragen of opmerkingen over het onderwerp ‘Reuma symptomen: rug, hand en voeten’ of product? Laat het ons gerust weten door contact met ons op te nemen.

Artrose hand (handen)

artrose

Artrose hand (handen)

Artrose in de hand komt bij 400.000 Nederlanders voor en kan van grote invloed zijn op iemand zijn of haar leven. Maar wat zijn de symptomen van hand Artrose? Hoe voelt artrose in de hand? Welke 3 symptomen zijn kenmerkend voor artrose? Wat kan ik doen bij artrose in handen? In dit artikel worden verschillende onderwerpen besproken en vragen beantwoord die hierbij horen.

Artrose hand – wat is het precies?

Artrose aan de hand of handen is een vorm van Reuma dat bij een groot gedeelte van de bevolking voorkomt. Bij deze aandoening verandert de structuur van het kraakbeen in de gewrichten. Het gaat van dik en glad, naar dun en egaal kraakbeen. Het gevolg hiervan is dat de botten en gewrichten langs elkaar heen schuren waardoor bewegingen moeizaam en pijnlijk kunnen worden.

Symptomen hand Artrose

Hoe voelt artrose in de hand? De symptomen die bij hand Artrose horen kunnen zeer uiteenlopen. Welke 3 symptomen zijn kenmerkend voor Artrose? De meest voorkomende symptomen en klachten worden besproken.

 

Pijn en stijfheid

Een van de meest voorkomende symptomen van hand Artrose is pijn en stijfheid. Het gaat hierbij om pijn of stijfheid van de vinger of pols. Dit komt voornamelijk voor nadat de vingers of polsen enige tijd niet bewogen zijn.

 

Langdurige beweging

Bij langdurige beweging kunnen de symptomen en klachten van de handen verergeren. Het gaat hierbij voornamelijk om herhaaldelijke bewegingen.

 

Verminderde kracht

Ook is het ervaren van minder kracht een van de bekendste symptomen van Artrose in de hand. Hierdoor kan knijpen, grijpen of draaien moeilijker zijn dan normaal.

 

Ontstekingen

Daarnaast kunnen er ook ontstekingen in de gewrichten optreden. Hierdoor worden de gewrichten, dik, rood en kunnen warm aanvoelen.

 

Ander uiterlijk

Tot slot kan als meest voorkomende symptoom van Artrose in de handen het uiterlijk veranderen. Hierbij kunnen de knokkels verdikken en van vorm veranderen.

Oorzaak artrose hand

Hoe Artrose in de hand ontstaat is nog onbekend. Echter is er wel bekend dat er een aantal factoren zijn die invloed kunnen hebben op de ontwikkeling ervan. Deze factoren zijn;

  • Vrouwen hebben een grotere kans op Artrose als mannen.
  • Na de leeftijd van 45 jaar neemt de kans op hand Artrose toe.
  • Overgewicht versnelt de kans op het krijgen van de aandoening.
  • Wanneer iemand last heeft gehad van een botbreuk, is de kans op Artrose in de hand groter.
  • Bij overige gevallen van reuma in het lichaam, vergroot het de kans op de aandoening.

Behandeling hand Artrose

Wat kan ik doen bij Artrose in handen? Momenteel zijn er nog geen behandelingen om hand Artrose volledig te genezen. Wel zijn er behandelingen om de symptomen en pijn te verminderen.

 

Beweging

Door voldoende en op de juiste manier te bewegen, wordt er voorkomen dat de gewrichten verder verstijven. Daarnaast zorgt de beweging voor het sterker worden van de spieren, wat een positieve invloed heeft op de ondersteuning.

 

Pijnbestrijding

Met behulp van verschillende pijnbestrijdingen (paracetamol, ibuprofen) kan de pijn die bij de symptomen hoort verminderd worden.

 

Voedingsstoffen (supplementen)

Er zijn verschillende voedingsstoffen en supplementen die ondersteuning kunnen bieden bij het verminderen van de symptomen van hand Artrose.

Shop gerelateerd aan artrose

Heeft u vragen?

Heeft u nog vragen of opmerkingen over het onderwerp ‘Artrose hand (handen)’ of product? Laat het ons gerust weten door contact met ons op te nemen.